Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Η χαρμόσυνη επέτειος της 21ης Απριλίου 1967



Την 21η Απριλίου του 1967, ήμουν πιτσιρικάκι και δεν καταλάβαινα πολλά. Θυμάμαι μόνον ότι στη πλατεία Γκύζη, είχανε στήσει ένα οπλοπολυβόλο και καμιά δεκαριά κατακουρασμένοι φαντάροι, σουρταφέρνανε στη γειτονιά, ενημερώνοντας τον κοσμάκη να μείνουν στα σπίτια τους.

Η μάνα μου δεν χρειάζονταν ειδική μνεία για να μην επιτρέψει να ξεμυτίσει κανένας μας.
Πρωί-πρωί σφράγισε τα παντζούρια, διπλοκλείδωσε την εξώπορτα κι άρχισε τον καυγά με τον πατέρα μου, που επέμενε να πάει να ανοίξει τη βιοτεχνία του.
Το θέμα έληξε όταν ακούστηκε η πρώτη ριπή πολυβόλου, από την πλατεία.
Οι πάντες κατάλαβαν ότι η 21η Απριλίου 1967, δεν θα ήταν μια ημέρα σαν τις άλλες. Άλλωστε το ραδιόφωνο αντί να παίζει τη "μικρή, πικρή μου αγάπη" και τα παραμύθια της θείας Λένας, έπαιζε στρατιωτικά εμβατήρια.
Όπως και η συντριπτική πλειοψηφία του κοσμάκη, την άραξε λοιπόν στο σπίτι. Και για να "περάσει η ώρα", προσκάλεσε τον θείο μου, που έμενε στο ισόγειο του οικογενειακού μας τριώροφου, για μια παρτίδα τάβλι.
Την ίδια στιγμή βεβαίως που οι τελευταίοι εθναμύντορες του Γένους μας, έγραφαν Ιστορία, ρισκάροντας τις ζωές τους.

Και τότε όπως και τώρα, το πόπολο απλώς παρασύρονταν στα κύματα των γεγονότων, δειλό, μοιραίο και άβουλο.
Η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στο τότε και στο τώρα, είναι οτι, την 21η Αοριλίου 1967, φαίνεται ότι υπήρχαν ακόμα Έλληνες, που θα ρισκάριζαν τις ζωές τους, για να μην καταλήξει η Ελλάδα, μια παλιόψαθα των εθνών.
Ήσαν όμως οι τελευταίοι.
Το αποδείχνει η σημερνή κατάρρευσις του Ελληνισμού...

Στρατιωτες της ΜΟΜΑ ανοιγουν δρομο.
Στα λιγα χρόνια που καταφερε να μεινει η δικτατορια Παπαδοπουλου, 
η ελληνικη υπαιθρος γνωρισε γα πρωτη φορα, 
τη φροντιδα, τη στοργη και τη μεριμνα του κρατους.  
Οχι οπως σημερα, που για να γινει ενας κατσικοδρομος, τον πληρωνουμε διπλα και τριδιπλα...


Ο πατέρας λοιπόν, ψήφιζε τότε ΕΔΑ [Ελληνική Δημοκρατική Αριστερά] και ήταν σιγουρος ότι το πραξικόπημα το είχε κάμει ο βασιλιάς, ίσως με τη συνεργασία κάποιων καραδεξιών της ΕΡΕ, ενώ η μάνα μου, που ήταν καραμανλικιά, τον συμβούλευε να μην βιάζεται να βγάνει συμπεράσματα.
Κανένας δεν μπορούσε να πιστέψει, εκείνες τις πρώτες ημέρες, ότι μια χούφτα, μεσαίου βαθμού, στρατιωτικών, είχε κατορθώσει να ανατρέψει την κυβέρνηση του παλατιού και να ανακόψει την πορεία της οικογένειας Παπανδρέου προς την ανακατάληψη της εξουσίας.
Ο θείος μου, που ανήκε στην Ένωση Κέντρου, υποστήριζε ότι σε μια-δυο μέρες το πολύ, ο λαός θα ξεχύνονταν στους δρόμους και θα επανέφερε τη "δημοκρατία", όποιοι κι αν ήταν οι "φασίστες" που είχαν τολμήσει να βγάνουν τα τανκς.
Παρ όλα αυτά, συνέχισε το τάβλι του, ίσαμε αργά το μεσημέρι, ενώ από κοινού με τον πατέρα μου, έβριζαν τους κακούς φασίστες. Όταν μάλιστα ήπιανε και τα πρώτα ουζάκια, έπιασαν να τραγουδούν τ' αντάρτικα.
Στα ψιθυριστά βεβαίως για να μην τους ακούσουν τίποτα ρουφιάνοι και βρούνε τον μπελά τους.

Θυμάμαι ότι η κατάσταση άρχισε να εξομαλύνεται πολύ γρήγορα.
Την επόμενη μέρα κιόλας άνοιξαν κάποια μπακάλικα και ο κόσμος προμηθεύτηκαν όσπρια, παστή σαρδέλα, μακαρόνια και τρόφιμα μακράς διάρκειας.
Εξόν όμως από τα μπακάλικα, άνοιξε και το πυτζαμάδικο της οδού Γκύζη, που πωλούσε τότε και γυναικείες κάλτσες, τις οποίες αναλάμβανε να "μαντάρει" η γυναίκα του καταστηματάρχη.
Βλέπετε τον καιρό εκείνο, οι μεταξωτές κάλτσες που αναδείκνυαν τα κομψά γυναικεία πόδια, δεν ήταν μιας χρήσεως, σαν τα σημερνά καλσόν. Όταν έφευγε κανας πόντος, τις επιδιορθώνανε ειδικευμένες ράφτρες, οι "μανταρίστρες".

Έτσι η 21χρονη τότε Σόνια [δεύτερη εξαδέρφη μου, από το σόι της μάνας μου] έτρεξε στο πυτζαμάδικο, από τις πρώτες. Κι ενώ οι άνδρες του υπόλοιπου σογιού επέστρεφαν λαχανιασμένοι στα σπίτια τους, κουβαλώντας ρέγγες και σαλαμάκια αέρος, η Σόνια επέστρεψε με δύο ολοκαίνουρια ζευγάρια μαύρες κάλτσες [και ένα σετ ζαρτιέρες]
Η μάνα της φυσικά την πήρε από τα μούτρα
- Τι θα τις κάμεις τις κάλτσες ρε κουνημένο; Ο κόσμος καίγεται κι εσύ χτενίζεσαι, μωρή;
Ωστόσο η Σόνια τα είχε υπολογίσει πολύ σωστά...
- Τι λες ρε μανα; Εχει γεμισειο τοπος φανταρους κι εγω θα καθομαι να σας κοιταω;
Κι έτσι γνώρισε τον Τάσο [έφεδρο ανθυπολοχαγό τότε] και την 21η Απριλίου του επόμενου έτους, παντρεύτηκαν.

Βλέπετε, δεν είναι για όλους τους Έλληνες η 21η Απριλίου του 1967, μια αποφράδα ημέρα, όπως το απαιτούν οι συμμορίτες της αριστεράς...

Ο μονος που τολμησε να αντλησει πετρελαο στην Ελλαδα, 
ερημην των επιθυμιων των αφεντικων μας, ηταν ο Γεωργιος Παπαδοπουλος.
Αν ειχαμε σημερα μια επαναστατικη κυβερνηση σαν αυτη της 21ης Απριλιου 1967, 
μπορει και να βγαζαμε τοσα βαρελια πετρελαιο, οσα και οι πετρελαιάδες της Αραβιας.... 

Α, να σας πω και κάτι ακόμα...
Εξόν από τη Σόνια, είχανε σπεύσει στο συνοικιακό καλτσάδικο, τα 9 στα 10 κορίτσια της γειτονιάς, μαζί με την περίφημη Μανωλία [έναν ξεμωραμένο ομοφυλόφιλο] και τον κ. Τάκη, ο οποίος είχε "πάρει" το μισό στρατόπεδο Χαϊδαρίου....
Απ' ότι μας αφηγούνταν μετά ο κ. Αγαμέμνων ο ιδιοκτήτης του καλτσάδικου, η 22α Απριλίου του 1967, ήταν μία από τις πιο κερδοφόρες ημέρες της επιχειρήσεως του.
Κρίμα, ελεγε ο Αγαμέμνων, που τα φανταράκια έφυγαν τόσο γρήγορα, από την πλατεία Γκύζη.

Κι η αληθεια είναι ότι δεν υπήρχε λόγος να παραμείνει ο στρατός στους δρόμους. Ο κόσμος όχι μόνον δεν ξεσηκώθηκε, όπως περίμενε ο αδερφός της μάνας μου αλλά αντίθετα, μπορώ να σας βεβαιώσω, ότι στην πλειοψηφία του, δέχτηκε το άγγελμα μιας δικτατορίας, με ανακούφιση [και με ελπίδα]
Ίσως πραγματικά να υπήρχαν σφοδρές λαϊκες αντιδράσεις, αν τελικά τη δικτατορία την είχε κηρύξει ο τέως βασιλιάς, παρά το ότι αρχικά ο Κωνσταντίνος, φαίνονταν να αποδέχεται τους απριλιανούς επαναστάτες. Ωστόσο, όλοι καταλάβαιναν ότι οι επαναστάτες τον είχαν εξαναγκάσει να παριστάνει τον συμμαχο τους, για τον απλούστατο λογο πως, αν είχε κάμει το κίνημα ο βασιλιάς, θα συνεργάζονταν με στρατηγούς και όχι με συνταγματάρχες [και αργότερα απεδείχθη ότι πραγματι προετοιμαζε κάτι τέτοιο!]

Η παρουσία των συνταγματαρχών όμως πρέπει να λειτούργησε θετικά στο λαϊκό αισθητήριο.
Ο κόσμος αντιλαμβάνονταν ότι τόσο ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όσο και οι βασικοί συνεργάτες του, ήσαν γνήσια παιδιά του λαού κι όχι τίποτα αυλικοί ή κολαούζοι η παρατρεχάμενοι της εξουσίας.
Ύστερα, η πλειοψηφία των λογικών ανθρώπων έβλεπε πως τα πραγματα δεν πηγαιναν καλα, στην Ελλαδα.
Και μονο η βουλιμία του Ανδρεα Παπανδρεου να αρπαξει [απο τοτε] την εξουσια, έπειθε τους σωφρονες Ελληνες ότι, αν δεν βρισκονταν καποιος να τον σταματησει, το εθνος θα διετρεχε θανασιμο κινδυνο.

Ο λαός δηλαδή διαισθάνονταν, από την πρώτη μέρα κιόλας της στρατιωτικής επαναστάσεως, ότι η ουσιαστικη προσφορα του Γεωργιου Παπαδοπουλου στην νεοελληνικη ιστορια, θα αποδειχνονταν πως ειναι η καθυστερηση της ανοδου του ανδρεοπαπανδρεϊσμου.

«Έχετε το προνόμιον να είσθε εκείνοι που ευρίοκεσθε πλησιέστερα προς την Γην.... 
Είσθε οι αγρόται της Ελλάδος, είσθε οι Έλληνες των Ελλήνων. 
Είσθε η πλέον υγιής μερίδα του Ελληνικού λαού. 
Ως πρώτην εκδήλωσιν εκ μέρους του Κράτους το οποίον οφείλει να σας βοηθήση να απολυτρωθήτε από το παρελθόν και να βαδίσετε τον νεον δρόμον, τον δρόμον των πεπρωμένων της Ελλάδος, 
 σας αναγγέλλω ότι η Κυβέρνησις έλαβε μίαν μεγάλην απόφασιν: 
απεφάσισεν τον χαρισμόν των αγροτικών χρεών!" 

Τα χρέη που χαρίστηκαν ήταν 7.764.650.000 δρχ. και αφορούσαν 643.844 αγροτικές οικογένειες, που μέχρι τότε βρίσκονταν με τη θηλιά στον λαιμό!
Εθνικισμος νετ

Ασχέτως αν οι ίδιοι οι δικτάτορες πίστευαν [λανθασμένα] ότι ο λεγόμενος "κομμουνιστικός κίνδυνος" προέρχονταν από την τότε αριστερά, οι προειδοποιήσεις των καιρών ήσαν σαφείς...
Η Ελλάδα δεν κινδύνευε από τους ήδη σεσημασμένους και σχετικά απομονωμένους ορθόδοξους κομμουνιστές του εμφυλίου. Αντιθέτως, το αυγό του φιδιού εκκολάπτονταν στα υπόγεια των αμερικανοσιωνιστικών θυλάκων εξουσίας, στα αφανή κογκλάβια της Νεας Ταξεως, στους αμείλικτους μηχανισμούς των τραπεζών, των χρηματοπιστωτικών ομίλων και της "νέας" αριστεράς, που όπως οι σημερνοί κληρονόμοι της, δεν λογάριαζε τίποτε άλλο, εξόν από την εξαφάνιση των εθνών και τον ταυτόχρονο υπερπλουτισμό τψν ιδιων των αρχισυμμοριτών της...

Οι συνεχιστές του εμφυλίου πολέμου δεν ήσαν οι σκληροτράχηλοι καπεταναίοι, τύπου Καπετάν Γιώτη, που πολέμησαν απάνου στα βουνά, αλλά γλυκομίλητοι λαοπλάνοι, κατασκευασμένοι στα αμερικάνικα πανεπιστήμια και στις παγκόσμιες μασονίες, πολύφερνοι και πολυμαθείς αρχιγκάγκστερς, όπως παραδείγματος χάριν ο πρωτοπόρος της Ελληνικής γενοκτονίας, που τα ορφανά του, έχουν αναλαβει εργολαβικά να διεκπεραιώσουν.
Κι αυτό το νεοταξίτικο καρκίνωμα, που άκουε στο όνομα Ανδρεας Παπανδρέου, έστω και μέσα στην ιστορική τους άγνοια, κατόρθωσαν να το καθυστερήσουν, οι εθναμύντορες της στρατιωτικης επαναστασεως.

Αν δεν ηταν η χαρμοσυνη επετειος της 21ης Απριλιου του 1967, η Ελλαδα θα ειχε καταντησει ινδογρεκία, κάπου 20 χρόνια πρωτυτερα....




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Tα θέματα που αναρτούμε δεν σημαίνει πως συμφωνούμε σε όλα .
Μας στέλνονται απο διάφορα σαιτ μπλογκ και αναγνώστες.
Η ελεύθερη σκέψη απο το 2010 έχει παραμείνει στη μπλογκόσφαιρα αταμπέλωτη και ανεξάρτητη χωρίς κλίση σε κάποιο πολιτικό κόμμα και έτσι θα συνεχίσει .
Θα παρακαλούσαμε στα σχόλια να μη γράφετε με Greeklish .