Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Εύγε στους λίγους έστω φαρμακοποιούς

Ολοένα και αυξάνεται ο αριθμός των φαρμακείων που επιλέγουν να μένουν ανοικτά πολύ περισσότερες ώρες, πολλά εκ των οποίων πλέον τα βρίσκεις ανοικτά μέχρι τις 11 το βράδυ, ενώ κάποια έχουν και βραδινή βάρδια, οπότε οποιαδήποτε ώρα της νύχτας χρειαστείς, ξέρεις αν μη τι άλλο που θα πας.

Τι συνέβαινε μέχρι σήμερα; Άκουγες παντού ένα ξερό ΟΧΙ. Στην απελευθέρωση του ωραρίου, όχι σε οτιδήποτε πωλούνταν στα φαρμακεία να το βρίσκεις και στα σούπερ μάρκετ, όχι σε οποιαδήποτε αλλαγή που να σου απαγορεύει να ανοίξεις φαρμακείο αν δεν απέχεις 50 μέτρα από το πλησιέστερο, όχι, όχι, όχι.
Τι έπαιρνες στο επίπεδο των υπηρεσιών; Αν είχες την ατυχία και ξεμπέρδευες μεσάνυχτα για παράδειγμα από τη δουλειά σου και κάτι είχε συμβεί, ξεκινούσε η Οδύσσεια της ανεύρεσης διανυκτερεύοντος φαρμακείου. Πόσες φορές δεν είχε τύχει η αναζήτηση σε μια περιοχή της Αθήνας με πληθυσμό που υπερβαίνει τους 100.000 κατοίκους να έχει ένα και μοναδικό και αυτό στου «διαόλου τη μάνα».
Και καλά, εσύ έτυχε να έχεις αυτοκίνητο. Ένας παππούλης που δεν έχει κάποιον να τον εξυπηρετήσει και χρειαστεί κάτι το βράδυ, ενώ μετρά τα ψιλά για να βρει να αγοράσει τα φάρμακά του, θα έπρεπε να αναζητήσει ταξί και να του στοιχίσει «ο κούκος αηδόνι». Ποιος ασχολείται μαζί τους όμως; Ή μήπως κατά βάθος ευχόμαστε να ξεμπερδεύουμε μια ώρα αρχύτερα ώστε να μην επιβαρύνεται και το ασφαλιστικό;

Τον τελευταίο καιρό όμως, ολοένα και περισσότερα είναι τα φαρμακεία που τα βρίσκεις ασυνήθιστες ώρες έτοιμα να εξυπηρετήσουν την κοινωνία και αυτό είναι πολύ παρήγορο, πέραν από ανακουφιστικό και καταγράφηκε αρκετές φορές τον βαρύ χειμώνα που ακόμα δεν πέρασε.
Μέσα βλέπεις νέα παιδιά με τα οποία αν συζητήσεις θα διαπιστώσεις ότι δεν παίρνουν δα και πολλά χρήματα, όμως λίγο μετά την αποφοίτησή τους, έχουν την ευκαιρία πρακτικής εξάσκησης, της προϋπηρεσίας, συν του να έχουν μερικά κατοστάρικα κάθε μήνα στο πορτοφόλι να περνάνε.
Βαρεθήκαμε να ακούμε όλους αυτούς τους… «δικαιωματιστές» που μη έχοντας επαφή με την πραγματικότητα, αρχίζουν και κράζουν περί εκμετάλλευσης, αρνούμενοι να αντιληφθούν ότι η εναλλακτική είναι η ανεργία. Βαρεθήκαμε να τους ακούμε να μιλούν για… «αθέμιτο ανταγωνισμό», διότι λέει πως είναι δυνατό να εργάζεσαι τόσες ώρες!
Κύριε και κυρία μου, δεν σε υποχρεώνει απολύτως κανένας να κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει. Όμως κι εσύ μη στερείς το δικαίωμα στον συνάδελφό σου να επιχειρήσει να βγάλει το ψωμί του εργαζόμενος όποτε αυτός το επιλέξει. Αν θέλεις, βάλε κι εσύ έναν υπάλληλο με τα ελάχιστα, να σου κρατάει το μαγαζί ανοικτό.
Δε βγαίνει; Μην το κάνεις. Στον άλλον βγαίνει, με ποιο δικαίωμα του το στερείς, μαζί με την ευεργετική επίδραση στην κοινωνία που υποφέρει από τους ασύδοτους και αμετανόητους κρατιστές που θέλουν να σου υπαγορεύουν πότε θα ανοίξεις και πότε θα κλείσεις το ΔΙΚΟ ΣΟΥ μαγαζί, ό,τι κι αν είναι αυτό;
Γιατί στερείς από τον νέο άνθρωπο έστω και αυτή την ελάχιστη ευκαιρία να εργαστεί, να αποκτήσει εμπειρία και να προσπαθήσει στο μέλλον να κάνει κάτι, οτιδήποτε, αντί να κάτσει να σκουριάσει, για να ληστεύουν οι πολιτικοί το εισόδημα του καθημερινού ανθρώπου για να πληρώνουν είτε κηφήνες στο Δημόσιο (πολλοί μεν, ασφαλώς όμως ΟΧΙ όλοι), κυρίως δε λειτουργικά έξοδα για εκατοντάδες οργανισμούς από εντελώς άχρηστους που τους έφτιαξαν για να βολεύουν κομματόσκυλα, μέχρι άλλους που κάτι μπορεί να κάνουν, όμως στις σημερινές συνθήκες δεν περισσεύουν χρήματα; Γιατί;








Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΣΗΜΕΙΩΣΗ - ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ.

Tα θέματα που αναρτούμε δεν σημαίνει πως συμφωνούμε σε όλα .
Μας στέλνονται απο διάφορα σαιτ μπλογκ και αναγνώστες.
Η ελεύθερη σκέψη απο το 2010 έχει παραμείνει στη μπλογκόσφαιρα αταμπέλωτη και ανεξάρτητη χωρίς κλίση σε κάποιο πολιτικό κόμμα και έτσι θα συνεχίσει .
Θα παρακαλούσαμε στα σχόλια να μη γράφετε με Greeklish .