Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Οι ευπατρίδες του κανιβαλισμού

Τονίζω ότι όλα όσα γραφονται εδω, αποτελουν προσωπικες μου εκτιμησεις.

Υποθετω οτι ο οποιοσδηποτε πολιτης μπορει να εκφρασει τις αποψεις του ή να κριτικαρει πολιτικους και δημοσιογραφους, εφοσον και οι δυο ανηκουν σε θυλακες εξουσιας και επιπλεον, παραγουν δημοσιο λογο και δημοσιο εργο, που ασφαλως υποκειται στην κριτικη του πολιτη.



Ελπιζω λοιπον να μην με πλακωσουνε παλι σε μηνυσεις.
Αλλωστε οι ιδιοι οι δημοσιογραφοι εχουν νιωσει στο πετσι τους τι παναπει κυνηγητό της εξουσιας.
Δεν φανταζομαι να κανουν τα ιδια...
Οπως και να χει, τα σχολια στο μπλογκ μου ειναι ανοιχτα και οποιος θελει, μπορει να μου καμει τις παρατηρησεις του ή να εκφρασει τις αντιρρήσεις του κι εγω θα φροντισω για την αποκατασταση....


Πάρτε παράδειγμα τον μεταμεσονύχτιο τηλεαστέρα του κουρηδοκάναλου.
Άνθρωπος του κουτιού, μορφωμένος, φρεσκοξυρισμένος, φρεσκολουστραρισμένος, με τα γυαλάκια του, με τα κοστουμάκια του, με τα χιουμοράκια του, άριστος χρήστης της ελληνικής γλώσσας, σαλονάτος και αλατοπιπεράτος.
Με λίγα λόγια, Κύριος, με το Κ κεφαλαίο. Ένας ευπατρίδης που θα τον δεχόντουσαν για γαμπρό, οι καλύτερες οικογένειες του εγχώριου libro d’ oro.

Κάθε βράδυ στις 12 τα μεσάνυχτα «περνάει» με πρωτοφανή επιτυχία, την πιο «γλυκιά» προπαγάνδα της πρώτης φοράς αριστερά – παρότι γενικώς οι κουρήδες βαστάνε πλέον κάποιες πισινές, στο ερωτικό τους ειδύλλιο με τον συριζα.
Κι όταν μιλάμε για την πρώτη φορά αριστερά, εννοούμε βεβαίως την πολιτική συμμορία, που έχει αναλάβει εργολαβικά, την αντικατάσταση των Ελλήνων από αφροασιατικές μάζες, το ξεπούλημα πάσης της υλικής περιουσίας του Ελληνισμού και τη λησμοσύνη του συνόλου της πολιτισμικής του κληρονομιάς.

Πίσω λοιπόν από τα χαμογελάκια, τα γυαλάκια και τα λογάκια, ενός πολύ καθως πρέπει κυρίου της μεσοαστικής τάξης, κρύβονται οι εφιάλτες των συσσιτίων, των αυτοκτονιών, της απόγνωσης και της μαζικής ανθρωποφαγίας, των εργολάβων του δόγματος του Σοκ, κατά του Ελληνικού έθνους/κράτους.

Ένας ευπατρίδης στην υπηρεσία του [νεοταξίτικου] κανιβαλισμού.

Τωρα βέβαια, αυτά που σας λέγω εδώ, αποτελούν προσωπικές εκτιμήσεις, μετά από συστηματική παρακολούθηση των περισσότερων εκπομπών του, μιας και ο ίδιος το αρνείται κατηγορηματικά ότι προπαγανδίζει τον συριζα. Κι επειδή οι καιροί είναι πονηροί και οι μηνύσεις στους ελεύθερους μπλόγκερς πέφτουνε σωρηδόν [ήδη η οικογένεια Αγγελόπουλου, με κυνηγάνε αγρίως, σαν να’ μουνα μια παχουλή πέρδικα] δεν θα άντεχα να με πλακώσουνε στις μηνύσεις και οι μεγαλοδημοσιογράφοι του κουρηδικού συγκροτήματος…
Απ΄την άλλη φαντάζομαι ότι κι εγώ ως ελεύθερος πολίτης, έχω το δικαίωμα να κρίνω τους εκπροσώπους της τέταρτης εξουσίας, εξόν και αν η πολιτική κριτική ή η πολιτική σάτιρα αποτελούν πλέον παράνομες πράξεις στο καθεστώς της πρώτης φοράς αριστερά [που δυστυχώς δεν θα είναι και η τελευταία]

Δεν είναι όμως μοναχά ο κύριος αυτός, που εκπροσωπεί επάξια τους σαλονάτους προπαγανδόρους της καθεστωτικής μεγαλοδημοσιογραφίας.
Τέτοιοι ευπατρίδες του πολιτικού και κοινωνικού κανιβαλισμού, υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάμπολλοι, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας των «πολιτισμένων» εθνών.

Διότι βλέπετε, η προπαγάνδα δεν μπορεί να περάσει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, μοναχά μέσα από την πολιτική μπρουταλιτέ των πάσης φύσεως πολάκηδων.
Χρειάζεται και μία άλλη κατηγορία προπαγανδιστών, που θα «πείθει» τα πιο καλλιεργημένα κοινωνικά στρώματα.
Τους σχετικά αγγράμματους άνδρες και γυναίκες, που αν μη τι άλλο καταλαβαίνουν ότι ένας πρωθυπουργός, πρέπει παραδείγματος χάριν, να είναι ικανός να ξεχωρίσει την παροιμία, από τον μύθο. Όχι όπως ο κ. Τσίπρας, που αποκαλούσε παροιμία τον γνωστό μύθο του βοσκού με τον λύκο ή διαχώριζε τη Μυτιλήνη από τη Λέσβο!
Διότι, αν δεν μπορεί, τότε είναι κατάλληλος μόνο για πρωθυπουργός των μπορορό και όχι μιας ευρωπαϊκής χώρας.

Άσε δε, που ο κάθε πολάκης ή η κάθε τσαπανίδου, μπορεί να συνεπαίρνουν το άγριο θυμικό των ιθαγενων χαχόλων της αριστεράς, ωστόσο το ψηφοθηρικό κέρδος που προσπορίζουν στη ροζ πολιτική συμμορία , πολύ πιθανόν να είναι μικρότερο από τη χασούρα, που προκαλούν στις κάπως πιο εκλεπτυσμένες τάξεις της ελληνόφωνης μπουρζουαζίας.
Τι διάολο;
Δυόμιση χρόνια αριστερών υπουργών παιδείας δεν μπορεί να έχουν καταφέρει κιόλας να εξισώσουν τους εγγράμματους ελληνόφωνους, με τους ιθαγενείς ψαράδες της νήσου Βόρνεο.
Όσο να΄ναι, υπάρχει ακόμα μια μεγάλη μερίδα της εγχώριας αστικής τάξης, που ανατριχιάζει όταν ακούει τον μινιμαλιστικό λόγο μιας οποιασδήποτε τατιάνας [λεξιλόγιο 200-300 λέξεων] ή τις μαρξιστικοειδείς αγριόμπουρδες του κάθε συντρόφου φίλη.
Όλοι αυτοί λοιπόν, χρειάζονται μια πιο κομψή πλύση εγκεφάλου και η πολιτική συμμορία της αριστεράς [μανούλα σε τέτοια ζητήματα] φροντίζει να τους την προσφέρει.

Και μην νομίζετε ότι αυτά ισχύουν μοναχά για τις άγριες ορδές των αριστερομογγόλων του σύριζα.
Κάθε άλλο.
Ένας ευπατρίδης του κανιβαλισμκού υπάρχει παντού – ακόμα και εις τα καλυτέρας των εγχώριων πολιτικών οικογενειών, που λυμαίνονται την εξουσία, εν Ελλάδι.
Ακόμα και το ΚΚΕ, που λέει ο λόγος, έχει ανάγκη πιο ντελικάτων προπαγανδιστών, από αυτούς τους βασιβουζούκους, που στέλνει να «πλασάρουν» τη γραμμή στα τηλεοπτικά πάνελ, ασχέτως αν από γεροντική πολιτική άνοια, τον μονο που κατάφερε να βρει, τελικώς τον διέγραψε.

Πάρτε παράδειγμα έναν άλλο ευπατρίδη του πολιτικού κανιβαλισμού, τον συμπαθέστατο κύριο με τα λευκά μαλλιά και τα λευκά γένια, ο οποίος ανήκει στους δηλωμένους φαν του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και διαθέτει μια ολοδικιά του μεσημβρινή εκπομπή στο μπλου σκάι, εξόν από τις τακτικές συμμετοχές του στο δελτίο του κ. Παυλόπουλου, η οποία μάλιστα ανα-μεταδίδεται και αργά το βράδυ.

Σε αντίθεση με τη χειμαρρώδη μνημονιολαγνεία του κ. ‘Αδωνι Γεωργιάδη ή την ταγεράτη αερολογία της κ. Σίας Κοσσιώνη, ο κύριος ετούτος φέρνει κάτι τις το εντελώς ξεχωριστό, στο προπαγανδιστικό σύμπαν του ελληνόφωνου νεοφιλελευθερισμού.

Άνθρωπος που γνωρίζει τι λέγει και επιπλέον επιχειρηματολογεί επάνω σε ότι λέγει, διαθέτει και τον κατάλληλο λόγο και την πρέπουσα ευφράδεια, ώστε να ενεργοποιήσει και το μυαλό του μέσου τηλεθεατή, εξόν από τα κατώτερα ένστικτα του, όπως κάμουν οι περισσότεροι προπαγανδόροι. [Αρκεί φυσικά οι τηλεθεατές να διαθέτουν το ανάλογο γνωστικό υπόβαθρο, για να παρακολουθήσουν τους σχετικά περίπλοκους συλλογισμούς του].
Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτός, ο πολύ καλόγουστος ασπρομάλλης κύριος, είναι από τους ελάχιστους νεοέλληνες τηλεαστέρες, που μπορούν να χειριστούν τους κανόνες του ορθού συλλογισμού και τις στοχαστικές απαιτήσεις της κοινής λογικής, πέραν φυσικά από το γεγονός ότι χειρίζεται άριστα την ελληνικήν.
Ένας αληθινός ευπατρίδης, σε έναν κόσμο καραγωγέων.

Ευτυχώς γι αυτόν, φροντίζει να μην πέσει θύμα των ίδιων του των ικανοτήτων και περιορίζεται στον χώρο της νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας, αντί να επιχειρήσει το μεγάλο και επικίνδυνο άλμα προς τον πολιτικό στοχασμό – που όμως θα του έκλεινε όλες τις πόρτες, για να επιβιώσει μέσα από τη δημοσιογραφική δουλειά του.
Με λίγα λόγια, αν ο άνθρωπος δεν παρέμενε [σοφά] στο επίπεδο της προπαγάνδας, πιθανότατα δεν θα έβρισκε δουλειά ούτε σε ραδιοφωνικό σταθμό της Άνω Πλατανίτσας…

Ωστόσο, είναι δύσκολο να ξεγελάσει τους πάντες, πως μία ανατροπή της κρατικίστικης αριστεράς, θα δώσει οριστικά λύση στα προβλήματα του ελληνισμού, ο οποίος πλέον μετράει ημέρες για να εξαφανιστεί εντελώς από το προσκήνιο της ιστορίας.
Παρά τις πολύ ορθές παρατηρήσεις του για την νοητική κολούμπρα ενός πολιτικοκοινωνικού αχταρμά, που κουμαντάρει τις τυχες του έθνους/κράτους μας, από τη μεταπολίτευση και δώθε, όπως λόγου χάριν ο οικονομικός παραλογισμός του «διορίζω, άρα υπάρχω», ο καλός προπαγανδιστής είναι αναγκασμένος να αποσιωπά ότι, ακριβώς η παράταξη του κ. Μητσοτάκη κατέχει μέχρι στιγμής το ρεκόρ σε διορισμούς [αν και η αριστερά πολύ σύντομα δείχνει πως θα τη ξεπεράσει]
Κι αν ακόμα δεχτούμε ότι άλλο πράγμα η καραμανλική πτέρυγα και άλλο πράγμα η μητσοτακική, εντός της ίδιας πολιτικής παράταξης, που λυμαίνονται όλοι μαζί την εξουσία, όταν την κατέχουν, δεν είναι δυνατόν να λησμονήσουμε το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης ήταν στην εξουσία επί ικανό διάστημα, ώστε να δρομολογήσει έστω κάποιες από τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, που τώρα εξαγγέλλει.
Αντιθέτως, οι κακές γλώσσες φωνάζουν ότι ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, παραμένει ακόμα ο πρωταθλητής σε διορισμούς μετακλητών ημετέρων.
Άρα;

Άρα για τι είδους φιλελευθερισμό ομιλούμε, όταν η πολιτική συμμορία της λεγόμενης «δεξιάς», στον καιρό που κυβέρνησε, πλακώθηκε στους διορισμούς και στις «ολιγόμηνες συμβάσεις» με ακόμα μεγαλύτερη βουλιμία, απ ότι οι διοριστές των καρανίκηδων;

Όσο ορθά λοιπόν κι αν μας τα λέγει ο λευκός προπαγανδόρος, εν σχέσει με τα αδιέξοδα του κρατικισμού ή του πελατειακού κράτους, παραμένουν απλώς ευχολόγια, διότι ο βίος και η πολιτεία της παράταξης του, αποδείχνουν εντελώς το αντίθετο!

Κι ύστερα, πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου, ότι η καλύτερη προπαγάνδα δεν είναι αυτή που στηρίζεται στο ψέμα αλλά αυτή που πατάει στη μισή αλήθεια.
Κι οι ευπατρίδες του νεοταξίτικου κανιβαλισμού, είναι ειδικοί στο να παρουσιάζουν την κατασκευασμένη «πραγματικότητα», μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της μισής αλήθειας.

Πάρτε παράδειγμα τον εν λόγω ασπρομάλλη δημοσιογράφο, που επαναλαμβάνει διακόσιες δεκαοχτώ φορές την ημέρα στους τηλεθεατές του, το μότο: «εγώ σας λέω αλήθειες!»
Και πράγματι, αυτά που λέγει, είναι αληθή και μάλιστα θα έπρεπε να τα είχαν αναγνωρίσει οι ελληνόφωνοι κυβερνήτες εδώ και πάρα πολλά χρόνια και να τα είχαν διορθώσει, χωρις τις παρεμβάσεις των μνημονίων.
Διότι ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι στην εξέλιξη της μεταπολιτευτικής ελληνόφωνης κοινωνίας, κατάντησε να εργάζονται οι δύο, για να ταϊσουν τους πέντε!

Όταν έχεις για παράδειγμα 2.500.000 τωρινούς συνταξιούχους, συν άλλο 1.500.000 ανέργους και συν ακόμα 1.000.000 δημοσίους υπαλλήλους, επί συνόλου ενεργού πληθυσμού γυρω στα 7.000.000, τότε αδερφέ μου απαιτείς από τους 2 φουκαράδες που δουλεύουν, να σου θρέψουν τους υπόλοιπους 5!
Γίνεται;
Δεν γίνεται! [Και πολύ σωστά το βροντοφωνάζει ο άνθρωπος, από τις τηλεοράσεις.

Ωστόσο, αυτή είναι η μισή αλήθεια.
Διότι μπορεί ο λευκότριχος προπαγανδόρος να εντοπίζει σωστά το ήμισυ του νεοελληνικού καρκινώματος, αποφεύγει όμως επιμελώς, να κάμει κουβεντα για το άλλο ήμισυ, που ίσως είναι και το σημαντικότερο.
Κι εξηγούμαι…

Δεν χωρά αμφιβολία ότι το μείζον πρόβλημα στην Ευρώπη του 21ου αιώνα είναι το εξής ένα…
Η λαθρομετανάστευση, ο λαθρεποικισμός και η λαθροεισβολή.
Κι αυτό το εφιαλτικό καρκίνωμα που έχει ηδη αναπτυχθεί στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και αποτελεί πλέον ζήτημα ζωής ή θανάτου, η αντιμετώπιση του, αρχίζουν ήδη να το αντιλαμβάνονται οι ευρωπαϊκοί λαοί, τοποθετώντας το πρώτο-πρώτο στη λίστα των κριτηρίων τους, για τις πολιτκκές τους επιλογές.
Κι όμως…

Για το μεγαλύτερο [και ίσως το πιο επικίνδυνο] πρόβλημα της σημερνής Ελλάδος, ο ευπατρίδης του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου κανιβαλισμού, δεν λέει κουβέντα.
Αντιθέτως, είναι μεν λαλίστατος για τους καρανίκες και τις αρπαχτές της πρώτης φοράς αριστερά αλλά φαίνεται σαν να μην αντιλαμβάνεται, την κατάρρευση της αξίας της εργασίας, εξαιτίας των λαθρομεταναστών, που λαθρομπουκάρουν στην χώρα μας, έτοιμοι να δουλέψουν για ένα πιάτο ρύζι.
Είναι μεν παραστατικότατος για τις παθογένειες μιας κοινωνίας που έχει βουλιάξει ηθικά, οικονομικά, αισθητικά, πολιτισμικά και κοινωνικά, αλλά δεν μας λέγει κουβέντα για την καταστροφική επιρροή των σλαβοαφροασιατικών ορδών, που διέλυσαν κυριολεκτικώς, όλους τους κώδικες συλλογικών αξιών αυτής τη ς κοινωνίας, μεταμορφώνοντας την σε μία μάζα απρόσωπων σκλάβων, χωρίς εθνικότητα, χωρίς φυλετικότητα, χωρίς ιστορία και χωρίς μέλλον.

Καμία ανατροπή και καμία βελτίωση δεν μπορεί να συμβεί στις ευρωπαϊκές κοινωνίες του 21ου αιώνα, αν πρώτα δεν αντιμετωπιστεί το καρκίνωμα του λαθρεποικισμού και δεν εξοντωθεί η Ε΄ φάλαγγα του Ισλάμ, που έχει εξαπλωθεί σε όλη την ήπειρο μας.
Κι αυτή την πρώτη και πιο ουσιαστική από όλες τις «αλήθειες», την αποσιωπά ο ευπατρίδης του νεοφιλελεύθερου κανιβαλισμού, πλασάροντας στους τηλεθεατές του μοναχά τη μισή αλήθεια, που την περιορίζει στο κομμάτι των οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Λες και μπορούν να προσφέρουν μια καλύτερη ζωή στα ευρωπαϊκά έθνη οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, όταν απειλείται η ίδια η ύπαρξη των εθνών!

Α, και μην σας κάμει εντύπωση, που τόσο οι προπαγανδιστές του νεοφιλελευθερισμού, όσο και οι προπαγανδιστές του σοσιαλισμού, προσπαθούν να περιορίσουν την ανθρώπινη συνθήκη μοναχά στο οικονομικό πεδίο.
Ο υποβιβασμός του ανθρώπου σε απλή οικονομική μονάδα και η παράλληλη λησμοσύνη των συλλογικών του ταυτοτήτων, όπως η εθνικότητα, η φυλή ή το φύλο, είναι κοινό στοιχείο και του νεοφιλελεύθερου και του σοσιαλιστικού ολοκληρωτισμού.

Οι ευπατρίδες του νεοταξίτικου πολιτικού κανιβαλισμού, μπορεί μεν να προπαγανδίζουν διαφορετικές πολιτικές συμμορίες, ως διαχειριστές του δόγματος του Σοκ, ωστόσο ο στόχος τους είναι κοινός…
Η ολοκληρωτική εξαφάνιση των συλλογικών ταυτοτήτων των εθνών και οι συλλογικοί κώδικες αξιών κάθε μίας ευρωπαϊκής κοινωνίας.
Ώστε να ανατείλει επιτέλους το σκοτεινό άστρο της παγκόσμιας διακυβέρνησης και ο θαυμαστός καινούριος κόσμος της μίας και μιγαδικής φυλής, που θα δίδει στο μέλλον τις στρατιές των δούλων, για να κινούνται οι μηχανές των κυρίαρχων του Κόσμου…

http://panusis.blogspot.gr/2017/03/blog-post_12.html



Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΣΗΜΕΙΩΣΗ - ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ.

Tα θέματα που αναρτούμε δεν σημαίνει πως συμφωνούμε σε όλα .
Μας στέλνονται απο διάφορα σαιτ μπλογκ και αναγνώστες.
Η ελεύθερη σκέψη απο το 2010 έχει παραμείνει στη μπλογκόσφαιρα αταμπέλωτη και ανεξάρτητη χωρίς κλίση σε κάποιο πολιτικό κόμμα και έτσι θα συνεχίσει .
Θα παρακαλούσαμε στα σχόλια να μη γράφετε με Greeklish .