Ακόμη και αν η Ελλάδα καταφέρει να διασωθεί με κάποιο “θαυματουργό τρόπο”, δεν είναι λίγα τα ερωτήματα που τίθενται για τη νομική βάση του ελληνικού πακέτου διάσωσης, και ιδιαίτερα του δεύτερου, αυτού δηλαδή που αποφασίστηκε στη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου, αναφέρουν οι αναλυτές.
Στην πραγματικότητα, αναφέρουν, ολόκληρο το πακέτο διάσωσης είναι σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα, και ο βασικός λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι ότι στο προτεινόμενο πακέτο υπάρχουν δύο φράσεις κλειδιά: «εθελοντική» και «ρήτρες συλλογικής δράσης» (CAC). Σύμφωνα με την Citigroup οι δύο αυτές έννοιες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, άρα και ανεφάρμοστη η συμφωνία. Ο εθελοντικός χαρακτήρας της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους έρχεται σε αντίθεση με τη ρήτρα συλλογικής δράσης, πράγμα που σημαίνει ότι για να προχωρήσει το εγχείρημα θα πρέπει να συμμετέχει το 100% των πιστωτών (!).
Η Citigroup προειδοποιεί για μία από τις χειρότερες εξελίξεις στο θέμα της διαχείρισης του ελληνικού χρέους, καθώς μπορεί να έχει συμφωνήσει στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μεγάλο ποσοστό πιστωτών, αλλά μπορεί και ένας μοναδικός πιστωτής, ένα hedge fund για παράδειγμα, να ανατρέψει ολόκληρο εγχείρημα. Μάλιστα, παρομοιάζει την κατάσταση με την βιβλική μάχη του Δαυίδ και του Γολιάθ, όπου και ο μικρός Δαυίδ νίκησε τελικά.
Αφού απαντηθεί κάποια στιγμή η ερώτηση πως και πότε θα αναδιαρθρώσει το χρέος της η Ελλάδα, η επόμενη ερώτηση που θα πρέπει να απαντηθεί είναι εάν και υπό ποίες συνθήκες θα μπορούσαν ή όχι να πληρωθούν τα CDS. Σύμφωνα με την έκθεση του ειδικευμένου νομικού Lee Buchheit, το ελληνικό χρέος διέπεται υπό το ελληνικό δίκαιο. Που σημαίνει ότι με πρωτοβουλία της ελληνικής Βουλής μπορεί να αλλάξει το νομικό καθεστώς για την αποπληρωμή αυτών των ομολόγων. Αυτό προφανώς θα περιορίσει δραστικά τις δυνατότητες των ξένων επενδυτών να αντιδράσουν νομικά σε μια σκληρή αναδιάρθρωση, χωρίς βεβαίως να αλλάζει το γεγονός ότι οι πραγματικές συνέπειες σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα της χώρας να δανειστεί στο άμεσο μέλλον θα είναι πολύ μεγάλες.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περί τα 327 δισ. ευρώ ελληνικών ομολόγων, με τα 9,8 δισ. ευρώ να είναι έντοκα γραμμάτια. Από αυτά, λιγότερα από 2% είναι εκφρασμένα σε δολάρια, γιεν, ελβ. Φράγκα, ή άλλο νόμισμα. Έτσι περίπου το 90% διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και το υπόλοιπο από το βρετανικό δίκαιο.
Το ελληνικό δίκαιο δεν έχει τη “Ρήτρα Συλλογικής Δράσης”, γεγονός που απαιτεί τη συμμετοχή του 100% των πιστωτών για την εθελοντική αναδιάρθρωση του χρέους. Στόχος δηλαδή μη επιτεύξιμος. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ελληνικά ομόλογα που εκδόθηκαν με βάση το αγγλικό δίκαιο πριν το 2004 είχαν CAC στο 66%, ενώ μετά το 2004 η CAC ήταν στο 75%.
Με αυτό το πλέγμα του νομικού καθεστώτος καμία άλλη χώρα δεν ήταν μέχρι τώρα σε θέση να επηρεάσει τόσο πολύ το αποτέλεσμα μιας αναδιάρθρωσης κρατικών χρεών, μέσα από την αλλαγή διατάξεων του νόμου που διέπει τη συντριπτική πλειονότητα των χρεών της, καταλήγει η Citigroup.
Αλεξάνδρα Τόμπρα
.bankingnews.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου