Μετά από λίγες μέρες, οι συνάδελφοι μου είπαν εμφανώς πειρακτικά: «...εσύ ένα γιος ανώτατου αξιωματικού...»
Δεν με κατεδίωκαν αυτά τα στερεότυπα, αντιθέτως η ημετέρα αναξιότης τα.. εκδίωκε συνειδητά. Παντού όπου έλεγα ότι είμαι γιος ναυτικού, όλοι, εξ απαλών ονύχων με ρωτούσαν: «καπετάνιος ή μηχανικός είναι ο πατέρας σου;»
Μου άρεσε πάντα να αποκαθιστώ την πραγματικότητα: «όχι κύριε, ο πατέρας μου είναι καμαρότος...» και αν επέμεναν, εξηγούσα με έκδηλη σκωπτική διάθεση ότι κατάγεται από ένα χωριό με πολλά γίδια αλλά τώρα συχνάζει στην Ακτή Τζελέπη, συχνά παρέα μαζί μου...
Το ίδιο έκανα-το θεωρούσα άλλωστε ζήτημα Τιμής και γενναίος δεν ήμουν, δεν υπήρξα όμως και ποτέ αχάριστος- όταν οι συνάδελφοι με αποκάλεσαν «γιο στρατηγού» με εκείνο το σπίθισμα στο βλέμμα.
«Όχι παιδιά, καμαρότος ήταν ο πατέρας μου...» είπα με την απλότητα του έμπειρου στο άθλημα! Τα συγκαταβατικά κομπιάσματα έγιναν η πόρτα εισόδου μου στο επάγγελμα, γιατί τα κορίτσια του γραφείου έτσι με συμπάθησαν και έκαναν θετικές εισηγήσεις για μένα που δεν θα τα κατάφερνα αλλιώς ποτέ αφού δεν είχα την υποστήριξη κανενός... στρατηγού, αληθινού ή μουσαντένιου, έτσι έστω για λίγο πρεστίζ...
ΕΤΣΙ ΜΠΗΚΑ «ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΩΝΙΑ ΣΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ» ΚΑΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΜΥΑΛΑ ΜΕΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ 26 ΕΤΗ ΞΑΝΑΒΡΕΘΗΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ-ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ, ΣΤΑ ΑΛΩΝΙΑ- ΕΠΙΣΗΣ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ...
Όμως απόλαυσα εκπληκτικές εμπειρίες. Μία από τις πιο όμορφες και δυσάρεστες μαζί, το περιβόητο «πάρτι των Επιφανών»: ποτέ ως νέος δεν πίστευα ότι θα βρεθώ κάποτε εκεί μέσα... Και όμως η ζωή τα φέρνει αυτά, όπως φέρνει και άλλα...
Εκεί ήταν όλοι οι αναγνωρίσιμοι, οι διάσημοι, οι απόμακροι και όμως τόσο προσιτοί όταν τους γνώριζες, τα ονόματα που διαβάζεις στις εφημερίδες και λες ε, ναι, με αυτούς αξίζει να κάνεις παρέα, δεν είναι ούτε πολιτικοί, ούτε αρθρογράφοι, ούτε δημοσιογράφοι της κακιάς ώρας και στιγμής, είναι οι ταγοί αυτού του τόπου...
Τους χρωστώ ένα ευχαριστώ, από κοντά είναι όλοι τους πολύ ζεστοί στην συμπεριφορά τους, πολύ ανοικτοί, πολύ θερμοί... Και κανένα κακό δεν έχω εκ των υστέρων, όπως συνηθίζουν κάποιοι, να τους προσάψω ή κάτι «αποκαλυπτικό» αγενώς να εκθέσω...
ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΕΙΠΕ ΑΠΟ ΤΟ «ΠΑΡΤΥ ΤΩΝ ΔΙΑΣΗΜΩΝ»...
Αυτός που είχαμε κάμποσα κοινά χαρακτηριστικά: ήταν «ταπεινής καταγωγής», κλειστός, μοναχικός, με κάτι παραπάνω από εμφανή συστολή στον τρόπο ομιλίας του... Και οι δύο είχαμε παραπλήσια καταγωγή, για αυτό λατρεύαμε τα βουνά, όπου μόνο εκεί στην καρδιά μας, όπως λένε νομίζω και στις «Βάκχες» συνέβαιναν και φανερώνονταν τα μεγάλα...
Ο τύπος, φίλος καρδιακός από τότε και ας έχουμε χαθεί, είχε κάνει μπεστ σέλλερ. Κανονικό, όχι παρολί. Γράφοντας για αυτά που αγαπούσε-αγαπούσαμε: βουνά και ανθρώπους των βουνών...
Αλλά δεν ήταν παρών-ενώ όφειλαν να είναι. Τον αναζήτησα. Ρώτησα, επέμεινα στο «γιατί». Βλέπετε οι άνθρωποι που είναι «λαϊκοί» έχουν και εμμονές- το λέει το στερεότυπο:
δεν τον είχαν καλέσει, παρά το γεγονός ότι ήταν το πρόσωπο της χρονιάς «επειδή, χμ, είναι ξέρεις κάπως, τύπου...» Και φυσικά επειδή εκτός από «βλαχάκι» γιατί αυτό εννοούσαν, ασκούσε και ένα «ταπεινό επάγγελμα» από αυτά που δεν έχουμε πρόβλημα εμείς οι πολλοί, έχουν όμως πρόβλημα λίγοι άλλοι...
Δεν κατάλαβα ποτέ ούτε πως -κάπως ήταν, ούτε τι... τύπου. Φαίνεται πως για αυτό έμελλε να ξαναγυρίσω στα αλώνια των Αλαμανέικων Καρύστου Ευβοίας, εκεί κάτω από την Όχη, με φανερές προοπτικές να ανέβω και πιο ψηλά, να πάρω δηλαδή τα... βουνά και όπου με βγάλει. Κατάλαβα όμως από κάτι τέτοια πως την πατήσαμε.
ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΜΕΤΑ ΕΟΡΤΗΣ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ-ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ...
Έτσι κάπως-σε εμάς τα... βλαχάκια που είχαμε ...άγνοια ΜΑΚΡΟ, ΜΙΚΡΟ, Οικονομικών Θεωριών, Πολιτικής, Εκπυρώσεων, Χειμώνων Κοντράτιεφ, δεν μας έλεγε κανείς υφυπουργός εγκαίρως τις θέσεις του για την Οικονομία. Μετά εορτής πάντα ομιλούσαν όλοι. Έτσι κάπως δεν μας έλεγαν στην συνέχεια είτε ο πρωθυπουργός, είτε οι υπουργοί του τι συνέβαινε...
Την μία η Κρίση δεν υπήρχε, την άλλη ερχόταν αλλά θα ξεπερνιόταν, ύστερα γινόταν από Ελληνική Ευρωπαϊκή, μετά πάλι Ελληνική που θα «...παρέσυρε (πηγή:ΔΝΤ) όλο τον κόσμο» και μετά ξανά μανά Διεθνής.
Και τώρα οι υπουργοί διέγνωσαν(!) ότι «...δεν θα υπάρξει προφανώς ανάκαμψη από την Ύφεση εντός του 2012...»
Ορέ οι πάνσοφοι. Χρειαζόταν κυβερνητικό συμβούλιο, διεθνείς διασκέψεις, συνεντεύξεις Τύπου, διαγγέλματα για να ειπωθεί κάτι τόσο απλό, γνωστό, κοινότοπο, τετριμμένο, αναμενόμενο ακόμη για τον γλυκύτατο προμηθευτή του τουλουμοτυριού μου, που αυτός από το Καψούρι του Καβοντόρου είχε προαναγγείλει από χρόνια και ζαμάνια τούρκικα αυτά που οι σοφοί, σπουδασμένοι και ενημερωμένοι κατανόησαν τώρα;
Μήπως τελικώς οι «οικοδεσπότες» πάλι έδιωξαν όλες εκείνες τις γνήσιες φωνές που μιλούσαν από χρόνια για Κρίση, για τις συνέπειες και τα παρεπόμενα της, επειδή «δεν χωρούσαν στο πάρτι» όπως ο γνωστός συγγραφέας;
Προσωπικώς αυτό πιστεύω.
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ: Εάν οι μαγαζάτορες, οι δικηγόροι, οι νορμάλ και όχι «φυτευτοί» δημοσιογράφοι, οι φορτηγατζήδες και προσωπικώς η θεία Κατίνα από το χωριό μου την οποία πολύ αγαπώ, τιμώ και υπολήπτομαι , είχαν καταλάβει που πάει η Οικονομία, ο καθένας με τον τρόπο του, από χρόνια, είναι δυνατόν να μην το κατάλαβαν οι πολιτικοί και οι Οικονομολόγοι που μας έχουν ζαλίσει μαζί με τους ειδικούς αναλυτές και τους αρθρογράφους που ακολουθούν το επιτελείο τους;
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ ΔΥΟ: Εάν όντως υπάρχει σχέδιο, εάν μας κυβερνούν οι μυστικές λέσχες, η Τριλατεράλ, η Μπίλντεμπεργκ, η Λέσχη Μπριτζ Αθηνών ή η Λέσχη 4Χ4 Καρύστου, έχει πλάκα: που τους βρήκανε αυτούς που νομίζουν ότι μας κοροϊδεύουν με περισπούδαστο ύφος και ...συναξαρικού τύπου ρητορεία, τάχα μου, «κρύβοντας» αυτά που οι πάντες γνωρίζουν-ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΝΤΩΣ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ...
Υπεροψίαν και μέθην έχετε μόνον, ω αδαείς χθεσινοί τραχανοπλαγιάδες, που μου γίνατε επώνυμοι και νομίζετε ότι με τα συνέδρια και τις (στημένες) συνεντεύξεις θα πείσετε και κάποιον άλλον, πέραν των όσων μετέχουν ακόμη των κομματικών (ρουσφετολογικών- εξαρτημένων) στοιχίσεων σας;
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ: Πασά μου, δεν είναι ο... φετινός καιρός, ο περσινός χειμώνας. Και η πρώτη εικόνα που είδα επανερχόμενος στην Αθήνα, ήταν πενηντάρα, καλοντυμένη, με όψη, στυλ και εμφάνιση διανοούμενης, να ψάχνει στα σκουπίδια για φαί, εδώ Σκιάθου και Πάτμου, στα μέρη που κάνατε γκέτο και χώρους συσσιτίων... Τελικώς οι απόβλητοι των πάρτι, οι μη ...επιφανείς ή ξέρουν ή είπαν εγκαίρως πιο πολλά από τους αναγνωρίσιμους και τους διάσημους και τους βαρείς και ασήκωτους. Άλλο που η αλήθεια δεν είναι ευσπρόδεκτη συνήθως, ειδικά στην Δημόσια ζωή. Κάποιες φορές βλέπετε, η ζωή έχει τον τρόπο να κάνει τις μαύρες πλάκες της...
ΜΑΚΗΣ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ
newstrap
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου