Με απεργιακές κινητοποιήσεις των δασκάλων και καθηγητών αρχίζουν οι αντιδράσεις στα οικονομικά μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση και έτυχαν της έγκρισης της βουλής.
Οι εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται για την συρρίκνωση των απολαβών τους και τη συμβολή τους στα ασφαλιστικά ταμεία ως και για την αναβολή πληρωμής της ΑΤΑ , και ζητούν ταυτόχρονα να φορολογηθούν, αντί αυτών , οι έχοντες και κατέχοντες .
Ποιοι είναι αυτοί οι έχοντες και κατέχοντες δεν τους ονομάζουν . Από διάλογο όμως με επιχειρηματίες φαίνεται να εννοούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και εν γένει την παραγωγική βάση της κοινωνίας.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι που αποτελούν και την ραχοκοκαλιά του πελατειακού κράτους και της κομματικής διαφθοράς ασκούν φοβερές πιέσεις με σκοπό τη διατήρηση των υψηλών απολαβών τους από τους φόρους του λαού και την άγρια φορολόγηση της παραγωγής.
Εκείνο που αναμένεται από το κομματικό σύμπλεγμα είναι πως θα τα βρούνε με τους πελάτες τους και στο τέλος θα πέσουν με μανία πάνω στην οικονομία της κοινωνίας για την κατασπαράξουν.
Έτσι η υπάρχουσα από καιρό , ανισότητα ανάμεσα στον δημοσιοϋπαλληλικό τομέα και στην ιδιωτική εργασία θα οξυνθεί περισσότερο με ανυπολόγιστες κοινωνικές συνέπειες. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θέλουν να διατηρήσουν τα εισοδήματα και προνόμια τους και να φορτώσουν το βάρος της κρίσης στον ιδιωτικό τομέα εργασίας.
Παράλληλα το άθλιο κομματικό σύστημα θα αφήσει τα τσιφλίκια του , δηλαδή τους ημικρατικούς οργανισμούς να καλύπτουν τις σπατάλες και τα γλέντια των κομματικών μηχανισμών από τους φόρους του λαού ενώ οι τράπεζες και η εκκλησία θα ζουν σε φορολογικό παράδεισο.
Σε αυτή τη συγκυρία της τραπεζικής κρίσης που καλείται ο λαός να την καλύψει προστατεύοντας τους ληστές και τοκογλύφους του , η κοινωνία οφείλει να αντιδράσει.
Να διεκδικήσει την φορολόγηση έως και την κρατικοποίηση των τραπεζών και της εκκλησιαστικής περιουσίας , να διεκδικήσει την ΙΣΟΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ανάμεσα στον εργάτη του ιδιωτικού τομέα και τον δημόσιο υπάλληλο , να ζητήσει την κατάργηση των ημικρατικών οργανισμών , να απαιτήσει νόμους ισχυρούς που θα προστατεύσουν την οικονομία της κοινωνίας με την ανακύκληση του κεφαλαίου σε εθνικό χώρο, να ζητήσει τη μείωση της φορολογίας στη παραγωγική αλυσίδα ώστε να ενισχυθεί η αγορά.
Εδώ είναι που καθίσταται αναγκαία η ύπαρξη ενός ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ που θα καθοδηγήσει την κοινωνία στον αγώνα επίλυσης των προβλημάτων της και επιβίωσης της ενάντια στη σήψη και τη διαφθορά του πελατειακού κομματικού συστήματος. Χρειάζεται ένα εθνικοκοινωνικό όργανο που θα ενεργοποιήσει την λαϊκή βούληση δια της συμμετοχής στα κοινά μέσα από την αναβίωση των λαϊκών συνελεύσεων και των λαϊκών ενόπλων πολιτοφυλακών.
Λουκάς Σταύρου
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου