Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Η Σούβλα της ακρίβειας και το κακό μας συναπάντημα!

Πριν χρόνια, φάνταζε αδιανόητο για ένα σπίτι να μην έχει τον δικό του μπαξέ και τα δικά του ζωντανά, για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες της οικογένειας. Και δεν μιλάμε για "κάποτε στο Τέξας’" αλλά 12-15 χρόνια πριν. Οι περισσότεροι, βρε παιδί μου είχαμε κι’από ένα μπαξέ. Έτσι, η οικογένεια είχε τον έλεγχο της τροφής της, αλλά και του εισοδήματός της.
Για τον λόγο αυτό και η αγορά που διακινούσε ντόπια προϊόντα είχε υγιεινή διατροφή.
Βέβαια, μετά η Ελλάδα γνώρισε τον άκρατο καπιταλισμό και μαζί μ’ αυτόν και τις παγκοσμιοποιημενες του συνήθειες. Έτσι, έννοιες όπως κινητό τηλέφωνο, ασύρματο τηλέφωνο, μίξερ, φούρνος μικροκυμάτων, play station, πιστωτική κάρτα, καταναλωτικά δάνεια, προϊόντα βαθειάς κατάψυξης, fast food, smart phone, πολυκαταστήματα, τυποποίηση κλπ., εισέβαλαν στη ζωή μας. Ένας νέος θαυμαστός κόσμος ευκολίας και ευχαρίστησης αναδυόταν.

Τα παραδοσιακά μπακάλικα, δεν ήταν πλέον trendy, διότι δεν είχαν μοτσαρέλα, δεν είχαν προσούτο ντι Πάρμα, δεν είχαν κατεψυγμένη πίτσα, δεν είχαν φρέσκα φρούτα και λαχανικά, δεν είχαν τα εκατοντάδες χημικά καθαριστικά για κάθε χρήση, δεν είχαν μαλακτικό με άρωμα αγριολούλουδο της ερήμου Καλαχάρι. Τα..................... πολυεθνικά καταστήματα όμως, τα είχαν αυτά και χιλιάδες ακόμη προϊόντα, για κάθε χρήση.

Η κατάληξη των μπακάλικων γνωστή, λουκέτα ή συνεργασία με πολυεθνικές και προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Η κατάληξη των νοικοκυριών γνωστή κι’αυτή. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες είχανε μεγαλώσει πλέον, οι μπαξέδες και οι πορτοκαλιές εγκαταλείφθηκαν ή αντικαταστάθηκαν με γκαζόν, φοίνικες και βραχόκηπους. Τα έτοιμα γεύματα και τα κατεψυγμένα προϊόντα ήταν ότι πρέπει για την νοικοκυρά, ευκολία και χρόνος για ψώνια και καφέ κάτω από τις νεραντζιές. Το χωριό πλέον ήταν μπανάλ και δεν είχε επιλογές, οπότε η μετεγκατάσταση στο αστικό περιβάλλον ήταν επιτακτική και σε πολλές άλλες περιπτώσεις υποχρεωτική.

Δεν θα πω περισσότερα, γιατί λίγο πολύ η συνεχεία είναι σε όλους μας γνωστή.
Το θέμα είναι ένα, και βάλτε το καλά στο μυαλό σας. Έχουμε απολέσει τον έλεγχο της τροφής μας!

Μερικά απλά συγκριτικά στοιχεία :

Ένα κιλό χοιρινό κοστίζει 3.50€ και ένα κιλό τομάτες 2.10€
Ένα χάμπουργκερ κοστίζει 1€ και ένα κιλό πιπεριές 2.50€
Ένας καφές κοστίζει 2.50€ και ένα κιλό ψωμί 2€
Ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό κοστίζει όσο και ένα κιλό γάλα!

Τα αγροτικά προϊόντα (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, κρέας, πουλερικά, καφές κλπ.) εδώ και χρονιά διαπραγματεύονται στην παγκόσμια χρηματιστηριακή αγορά με έδρα το χρηματιστήριο του Σικάγου. Είμαστε (αγρότες και καταναλωτές) έρμαια των γιάπηδων, των μεσαζόντων και των ορέξεών τους.
Η αθόρυβη βιομηχανία βελτιωτικών- συντηρητικών τροφίμων
θησαυρίζει. Τοκοφερόλες, Δεξτρόζη, Σορβιτόλη, Προπυλενογλυκόλη, Υδρογονωμένο φυτικό λίπος, Ανθοκυανίνες. Σας φαίνονται «κινέζικα»; Δεν έχετε ιδέα περί τίνος πρόκειται; Κι όμως. Είναι ήδη μέσα στον οργανισμό μας. Θυμάστε εκείνα τα μπισκοτάκια που φάγατε χθες; Τα σνακ που τσιμπολογήσατε βλέποντας ποδόσφαιρο; Το μίγμα παγωτού που αγοράσατε για να φτιάξετε μόνοι σας «σπιτικό» γλύκισμα;
Ετικέτες βιομηχανικών προϊόντων τροφίμων θυμίζουν περισσότερο χημεία, παρά διατροφή. Προϊόντα που αποτελούνται από λίπη, υδατάνθρακες, ζάχαρη και πρόσθετα. Άχρηστες θερμίδες που επιβαρύνουν τον οργανισμό.

Υπολογίζεται ότι η κατανάλωση συντηρητικών και προσθετικών τροφίμων κατά άτομο αγγίζει κατά μέσο όρο τα 4-5 κιλά το χρόνο. Τα τελευταία χρόνια η χρήση τους έχει αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων και αντιπαραθέσεων όσον αφορά τις βραχυπρόθεσμες, αλλά πολύ περισσότερο τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, που μπορεί να έχει στην υγεία.
Τοπικές ποικιλίες σπορών και τράπεζες σπορών καταργήθηκαν. Παρότι η χώρα μας είχε μια τεραστία ποικιλία ντόπιων σπορών, δυστυχώς σήμερα μόνο το 3% εξ’ αυτών έχει διασωθεί. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι στην Ελλάδα, σε λίγες μόνο δεκαετίες, από τις 200 ποικιλίες σταριού που καλλιεργούνταν, έχουν μείνει μόνο 20, δηλαδή μειώθηκαν κατά 92%.
Ο σπόρος της ντομάτας Παναιτωλίου  χάθηκε καθώς και άλλες ντόπιες ποικιλίες σε όλη τη χώρα!
Κλείνοντας, θεωρώ παρακμή το να αφιερώνουμε ώρες επί ωρών για να διαλέξουμε παπούτσια, ρούχα και διάφορα "κατζετς" ώρες ολόκληρες για καφέ και χαζό κουτσομπολιό, ώρες ολόκληρες για να δούμε σε πιο ‘trendy mall’ θα ξοδέψουμε τα χρήματα μας και να μην δίνουμε την παραμικρή σημασία στο τι πραγματικά τρώμε!

ΥΓ. Καλό Πάσχα και καλή όρεξη
http://www.lamiareport.gr  
 
http://newspressagrinio.blogspot.com/2011/04/blog-post_24.html



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Tα θέματα που αναρτούμε δεν σημαίνει πως συμφωνούμε σε όλα .
Μας στέλνονται απο διάφορα σαιτ μπλογκ και αναγνώστες.
Η ελεύθερη σκέψη απο το 2010 έχει παραμείνει στη μπλογκόσφαιρα αταμπέλωτη και ανεξάρτητη χωρίς κλίση σε κάποιο πολιτικό κόμμα και έτσι θα συνεχίσει .
Θα παρακαλούσαμε στα σχόλια να μη γράφετε με Greeklish .