Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Τα εκλογικά χαλκεία μας βομβαρδίσουν, χωρίς έλεος, με δημοσκοπήσεις μαϊμούδες…

Τα εκλογικά χαλκεία μας βομβαρδίσουν, χωρίς έλεος, με δημοσκοπήσεις μαϊμούδες…
Όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές ο τζόγος των δημοσκοπήσεων είναι ένα από τα πιο ύπουλα και δολοφονικά μέσα εναντίον της σκέψης, της γνώσης και του κριτικού πνεύματος…
Γι αυτό και το χρήμα ρέει άφθονο σ’ αυτόν τον τζόγο:

Για το βομβαρδισμό του μυαλού και την κατασκευή κλίματος ψευδαισθήσεων και σύγχυσης…

Οι δημοσκοπήσεις, βεβαίως, δεν είναι ΠΟΤΕ αθώες,
ωστόσο όταν το χρήμα αποτελεί την κινητήρια δύναμη της βολιδοσκοπικής νεροποντής, ΤΟΤΕ ο τζόγος των δημοσκοπήσεων είναι ΑΣΥΔΟΤΑ «στημένος»: Είναι ο τζόγος των «νταβάδων» της εξουσίας για την προώθηση των πολιτικών τους παιχνιδιών…

Όπως σε κάθε προεκλογική περίοδο έτσι και σήμερα βιώνουμε την εξτρεμιστική αποχαλίνωση των δημοσκοπικών μαϊμουδιών.

Το τέχνασμα της ΑΠΑΤΗΣ γνωστό: «Εκλογικό ντέρμπυ μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ»!!!

Στις συντριπτικά περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις η εκλογική μάχη ΠΑΝΤΑ εμφανίζεται στα γκάλοπ σαν ντέρμπυ μεταξύ των μονομάχων…

Και το «επιστημονικό» εύρημα της ΑΠΑΤΗΣ γνωστό: Τα μεγάλα ποσοστά των αναποφάσιστων…


Και οι πολιτικές στοχεύσεις γνωστές: Το φούσκωμα των δωσίλογων κομμάτων και η καρατόμηση των αντιπάλων του δωσιλογισμού.

Τέλος και η ΙΣΤΟΡΙΑ είναι γνωστή: Η ΠΛΗΡΗΣ αυτό-γελοιοποίηση των δημοσκόπων…

Το πρόσφατο παράδειγμα του δημοψηφίσματος είναι από τα πλέον αποκαλυπτικά:
Εδώ η ΑΠΑΤΗ και η γελοιοποίηση των δημοσκοπικών εταιρειών (των χαλκείων του χρήματος) ξεπέρασε κάθε όριο, πήρε μορφές παράκρουσης…

Όλα τα παραπάνω «στοιχεία» της δημοσκοπικής ΑΠΑΤΗΣ τα …ανιχνεύουμε εύκολα και στις τωρινές νεροποντές των δημοσκοπήσεων:

α). Ντέρμπυ μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ…

β). Τεράστια ποσοστά αναποφάσιστων…

γ). Διατήρηση δυνάμεων σε ΠΑΣΟΚ, «Ποτάμι»…

δ). Η μεγάλη απάτη: Δημοσκοπική …καρατόμηση της «Λαϊκής Ενότητας» (του νέου αντιμνημονιακού πολιτικού σχήματος).


Η τρομοκρατία του «ντέρμπυ» εδώ στοχεύει: Να συγκρατήσει το εκλογικό ρεύμα προς τη «Λαϊκή Ενότητα» για να μην γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ «αριστερή παρένθεση»!!!

Σε αυτό το μοτίβο παίζουν τα εκλογικά χαλκεία. Ο Τσίπρας (αλλά και όλη η προπαγάνδα των νέων «αριστερών» ανδρεικέλων) παίζει σ’ αυτό το εκβιαστικό και μοχθηρό σχήμα ΑΠΑΤΗΣ: Να μην πέσει η κυβέρνηση από τους αριστερούς και γίνει «αριστερή παρένθεση»…

Θα γελοιοποιηθούν για άλλη μια φορά οι δημοσκοπικοί μάγειροι των πορνείων του χρήματος… 








 http://resaltomag.blogspot.de/2015/08/o.html

Τα κόμματα παλεύουν για τα ποσοστά προδοσίας τους και οι Έλληνες για τα ποσοστά αξιοπρέπειας

Στο παράλληλο σύμπαν με το όνομα πραγματική ζωή οι Έλληνες δίνουν αγώνα, όχι υπέρ του ποσοστού των κομμάτων, αλλά για την αξιοπρέπεια. Ενώ, λοιπόν, οι πολιτικοί λένε μεγάλα λόγια για την νέα ημέρα που θα ξημερώσει την 21η Σεπτεμβρίου, οι ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες της χώρας ανεβαίνουν τον Γολγοθά της ανύπαρκτης κοινωνικής πολιτικής και συγκεκριμένα του πιο ευαίσθητου τομέα, αυτού της Υγείας.

Το Μνημόνιο 3 θα εκτελέσει Έλληνες
Στα δημόσια νοσοκομεία της Αθήνας υπάρχει έλλειψη φαρμάκων για τους καρκινοπαθείς με αποτέλεσμα οι ασθενείς ή οι συνοδοί αυτών να περιμένουν αδίκως στο φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ στου Γκίζη να πάρουν το φάρμακο θεραπείας του καρκίνου. Αποτέλεσμα αυτού είναι τα δημόσια νοσοκομεία να μην μπορούν να προβούν στην θεραπεία των ασθενών. Την εβδομάδα που πέρασε τα δημόσια νοσοκομεία ανέστειλαν τις προγραμματισμένες θεραπείες καρκινοπαθών αφού τρία σκευάσματα απαραίτητα για την διαδικασία είναι σε έλλειψη. 
Ο ΕΟΠΥΥ αντιμετωπίζει την κατάσταση ως ένας οργανισμός δημοσίου καρεκλοκενταυρισμού ανακοινώνοντας ότι η έλλειψη φαρμάκων οφείλεται στις παράλληλες εξαγωγές, κάτι που θεωρητικά θα έπρεπε να έχει "παγώσει" για να μπορούν οι Έλληνες ασθενείς να έχουν τουλάχιστον την ελπίδα ότι μπορούν να παλέψουν με τον καρκίνο μέσω θεραπειών που έχουν προπληρώσει μέσω των κρατήσεων των μισθών και συντάξεων υπέρ του κλάδου Υγείας. Η άλλη δικαιολογία του ΕΟΠΥΥ είναι ότι τα φάρμακα υπάρχουν στην κεντρική φαρμακαποθήκη του Ρέντη και ότι αργοπορούσε η ενημέρωση ζήτησης από τα νοσοκομεία και  από το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ στου Γκύζη.

Όμως η αιτία του προβλήματος δεν είναι ότι τα φάρμακα βρίσκονται σε αποθήκες και η διαδικασία μέσω δημοσιοϋπαλληλικής χαρτούρας καθυστερεί την παραλαβή των σκευασμάτων. Η αιτία είναι ότι η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη για το 2015 ορίστηκε από τους δανειστές και την προηγούμενη κυβέρνηση στα 2 δις ευρώ. Έρχονται όμως τα χειρότερα, αφού για το 2016 η ανάλογη δαπάνη θα πέσει αναγκαστικά- βάση των μνημονιακών μέτρων- στα 1,945 δις συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ. Και σαν να μην έφτανε η πτώση του ορίου της φαρμακευτικής δαπάνης, οι υπογραφές για το Μνημόνιο 3 επιβάλλουν ότι στα 1,945 δις  περιλαμβάνονται η φαρμακευτική κάλυψη ανασφάλιστων, η δαπάνη για τα εμβόλια αλλά και τα παράγωγα αίματος (!). Αυτό σημαίνει ότι ο καθαρός προϋπολογισμός για την φαρμακευτική κάλυψη ασθενών (είτε ασφαλισμένων, είτε ανασφάλιστων) έχει πέσει κατακόρυφα και είναι άγνωστο πώς θα καλυφθεί η αγορά φαρμάκων με την ανοδική πορεία σοβαρών παθήσεων που χτυπούν την πόρτα των Ελλήνων, αφού το όριο των 1,945 δις θα αφορούν και στο έτος 2018. Εκτός αν έχουν βάλει σκοπό με την μείωση των τιμών στα γενόσημα να κάνουν επίσημα πειράματα στους Έλληνες για νέα σκευάσματα των φαρμακοβιομηχανιών και των επιχορηγούμενων από πολυεθνικές εργαστηρίων.

23% ΦΠΑ σε ακτινοθεραπείες και τοκετούς
Πέρα από όλα αυτά τα απάνθρωπα που επέβαλλαν οι δανειστές και συναίνεσαν οι αρχηγοί της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ στηρίζοντας την κυβέρνηση Τσίπρα να κλείσει την συμφωνία μέσω του επερχόμενου Μνημονίου, έβαλαν 23% ΦΠΑ στα νοσήλια των ιδιωτικών θεραπευτηρίων συμπεριλαμβάνοντας τις ακτινοθεραπείες καρκινοπαθών αλλά και τους τοκετούς.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την μάχη που δίνουν με τον καρκίνο οι ασθενείς με άδειο πορτοφόλι, αλλά και με τα δημόσια νοσοκομεία να είναι σε παράλυση ζητούν μέσω ανακοίνωσης να εξαιρεθούν του 23% τουλάχιστον οι ακτινοθεραπείες και οι τοκετοί από τα ιδιωτικά θεραπευτήρια που προβλέπεται από το Μνημόνιο 3. 
Ο ΙΣΑ ζητά να εξαιρεθούν οι ακτινοθεραπευτικές πράξεις από το 23%, καθώς σε καμία χώρα της Ευρώπης δεν απαιτείται νοσηλεία για τη διενέργειά τους. Το "ελληνικό" κράτος όμως επιβάλλει τιμολογιακά την ακτινοθεραπεία με νοσηλεία για να μπορεί να εισπράττει αυθαίρετα από καρκινοπαθείς 23% από την ίδια τους την ζωή.
"Ο ΙΣΑ εκφράζει την αγανάκτησή του, για την υπαγωγή των ιατρικών πράξεων που προϋποθέτουν νοσηλεία στα ιδιωτικά θεραπευτήρια στο 23%, κάτι που πλήττει ιδιαίτερα τις ευαίσθητες ομάδες των ασθενών όπως είναι οι καρκινοπαθείς. Ο ιδιωτικός τομέας της υγείας, σε πολλές περιπτώσεις, καλύπτει κενά του Δημόσιου τομέα υγείας και αποτελεί αναγκαστική επιλογή για τον ασθενή -όπως συμβαίνει με τις ακτινοθεραπείες, για τις οποίες υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής στα Δημόσια νοσοκομεία-", αναφέρει η ανακοίνωση.
Οι γιατροί των Αθηνών θεωρούν απαράδεκτο επίσης να υπάγεται ο τοκετός στο 23% την στιγμή που τα επίσημα στοιχεία του κράτους δείχνουν την ανοδική πορεία της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα.
"Επιπρόσθετα η υπαγωγή των τοκετών στο 23% αποτελεί μια ακόμα δυσβάσταχτη και άδικη επιβάρυνση για τα ζευγάρια που αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια, τα οποία η πολιτεία οφείλει να στηρίζει, με δεδομένο μάλιστα το πρόβλημα υπογεννητικότητας που αντιμετωπίζει η χώρα", τονίζει ο ΙΣΑ.

Οι ανασφάλιστοι στα...τσαντίρια
Μεγαλύτερο όμως  Γολγοθά από αυτόν που ανεβαίνουν οι ασθενείς ασφαλισμένοι είναι αυτός των ανασφάλιστων. Όσο και να θέλουν να πείσουν οι κυβερνώντες της χώρας ότι είναι εκπρόσωποι όλων των Ελλήνων με μεγάλες ευαισθησίες,  τα νέα που έρχονται από τα κοινωνικά ιατρεία με την εθελοντική προσφορά γιατρών δείχνουν ότι οι ανασφάλιστοι Έλληνες δεν έχουν κανένα δικαίωμα ζωής από την στιγμή που τα Μνημόνια και η σωτηρία των τραπεζών έγινε το πρώτο μέλημα των πολιτικών της χώρας. 
Παράδειγμα τα 4 ιατρεία που θα λειτουργήσουν κατά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης από τους Γιατρούς του Κόσμου για προληπτικές εξετάσεις πολιτών με προτεραιότητα στους ανασφάλιστους. Είναι η 4η χρονιά που οι Γιατροί του Κόσμου στήνουν "πολεμικό" ιατρείο στην ΔΕΘ για να προσφέρουν υπηρεσίες την ώρα που διεξάγονται εκθέσεις προϊόντων και γίνονται προεκλογικές ομιλίες! Η ειρωνεία είναι ότι τον χώρο τον παραχωρεί η ΔΕΗ, οι συνδικαλιστές της οποίας επί κυβέρνησης Τσίπρα πήραν  μπόνους 6 ευρώ την ημέρα για σάντουιτς και καφέ, την στιγμή που χιλιάδες παιδιά στην Ελλάδα δεν έχουν κάνει τα απαραίτητα εμβόλια.
Αν υλοποιηθεί και το σχέδιο Κουρουμπλή για χρηματική τιμωρία σε μελλοντικούς καρκινοπαθείς (που καθόλου τυχαία δεν το έθεσε στην κρίσιμη ώρα των συμφωνιών και απειλών για παράλληλα ποινικά μέτρα μη τήρησης των μνημονιακών υποχρεώσεων), τότε οι Έλληνες είτε ασφαλισμένοι, είτε ανασφάλιστοι, μόνο την τύχη θα έχουν ως όπλο στην μάχη για την ζωή. Από την στιγμή που το Μνημόνιο 3 από κείμενο εκατοντάδων σελίδων γίνει ελληνική πραγματικότητα, όποια κυβέρνηση το χειριστεί  θα εκτελεί τους Έλληνες που την επέλεξαν μέσω κάλπης ως εκπρόσωπό τους.  


Ξενοφώντας Ερμείδης

Το δικό μας... αφήγημα: “Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας”

Η χώρα ως γνωστόν, βαδίζει προς μία ακόμη εκλογική αναμέτρηση. Ο λόγος για τις νέες αυτές εκλογές είναι τα όσα συμφωνούν ή δεν συμφωνούν οι κυβερνώντες την Πατρίδα μας με την Ευρώπη. Και όταν λέμε Ευρώπη δεν εννοούμε ούτε το γεωγραφικό, ούτε το πολιτιστικό, ούτε το εθνολογικό ή θρησκευτικό περιεχόμενο της εννοίας “Ευρώπη”, αλλά τα όσα αποφασίζονται από μία μικρή ομάδα ανθρώπων ισχυρών του χρήματος και της πολιτικής, ομιλούμε για την νομενκλατούρα των Βρυξελλών.

Αναφερόμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία κατά το παρελθόν απεκαλείτο Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και η οποία είχε πολλά υποσχεθεί στην Ελλάδα, αλλά τίποτε από αυτά δεν έγινε πραγματικότητα. Πρόθυμοι συνεργάτες και συνένοχοι στα τόσα ψέματα που ειπώθηκαν στον Ελληνικό Λαό για τα… καλά αυτής της “Ευρώπης”, αυτοί οι οποίοι κυβέρνησαν την Πατρίδα μας για τέσσερεις ολόκληρες δεκαετίες. Όταν προσχωρήσαμε στην ένωση αυτή η Πατρίδα μας είχε μία εάν όχι ακμάζουσα, ικανοποιητική βιομηχανία, μια ανθούσα βιοτεχνία και μία αξιόλογη αγροτική παραγωγή, η οποία κάλυπτε σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν τις ανάγκες του Λαού μας! Όλα αυτά χάθηκαν μέσα στα χρόνια που πέρασαν και επαληθεύτηκαν αυτοί που έλεγαν ότι η Ελλάδα θα χάσει από την σύμπραξη αυτή και οι πολίτες αυτής της χώρας θα καταντήσουν σερβιτόροι και καμαριέρες των Ευρωπαίων.

Πράγματι, η πρωτογενής παραγωγή της ελληνικής οικονομίας περιορίστηκε δραματικά και γίναμε κατ’ ουσίαν μία χώρα παροχής υπηρεσιών και μάλιστα υπερχρεωμένη. Είναι επιπόλαιο, λοιπόν, να δει κανείς με ορίζοντα ολίγων ετών τις σχέσεις της Ελλάδος με την Ε.Ε.

Ας επανέλθουμε όμως εις τα των εκλογών, δηλώνοντας ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θα λάβει μέρος σε αυτές με όλες της τις δυνάμεις, εκπροσωπώντας μία Ελλάδα που ακόμα αγωνίζεται, αντιστέκεται, μάχεται, ονειρεύεται. Έχει σημασία να τονιστεί ότι οι συνθήκες μέσα στις οποίες θα δώσει τον αγώνα της η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι αντίξοες και βαθύτατα αντιδημοκρατικές. Οι μισοί σχεδόν βουλευτές του κόμματός μας δεν έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν σε… πολιτικές συγκεντρώσεις και θα είναι υποψήφιοι βουλευτές μέσα σε καθεστώς… σιωπής! Αυτό είναι δημοκρατία;…

Εγώ προσωπικά ο οποίος έχω την τιμή να είμαι ο επικεφαλής του τρίτου πολιτικού κόμματος της χώρας δεν έχω το δικαίωμα να απομακρυνθώ από τον νομό Αττικής και μαζί με εμένα το ίδιο και ένας αριθμός άλλων βουλευτών του κόμματός μας! Ας μη μιλήσουμε για τον αποκλεισμό μας από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως κατά παράβασιν του νόμου και της υποτίθεται ισότητος η οποία πρέπει να υπάρχει μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων ως προς την μεταχείρισή τους και την προβολή τους από τηλεοπτικούς σταθμούς και εφημερίδες.

Ένα παράδειγμα για να αντιληφθείτε τι ακριβώς συμβαίνει: Την Παρασκευή 21 Αυγούστου μία ημέρα μετά την δήλωση του πρωθυπουργού ότι παραιτείται και η χώρα οδηγείται σε εκλογές, έκανα μία δήλωση στην κρατική τηλεόραση, η οποία στην συνέχεια όπως έχει καθήκον την διένειμε σε όλους τους μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς. Η δήλωση είχε διάρκεια 4 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα. Από αυτά η κρατική τηλεόραση έδειξε ένα λεπτό και δέκα δευτερόλεπτα, παραλείποντας την αναφορά μου στο μεγάλο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, ενώ οι άλλοι τηλεοπτικοί σταθμοί παρουσίασαν από είκοσι έως τριάντα δευτερόλεπτα!!! Τις δηλώσεις όλων των άλλων πολιτικών αρχηγών των κομμάτων τις έδειξαν ολόκληρες. Είναι αυτό δημοκρατία;

Ας μιλήσουμε όμως για τις εκλογές. Αναφερόμενοι κατ’ αρχάς στο διάγγελμα του πρωθυπουργού, το οποίο εάν δεν ζούσε κανείς στην χώρα αυτή θα νόμιζε ότι ήταν προεκλογική εξαγγελία ενός κόμματος της αντιπολιτεύσεως. Είπε μεταξύ άλλων ότι θα κτυπήσει την διαπλοκή και ότι θα καταργήσει τα μνημόνια! Λες και δεν κυβερνούσε αυτός επτά ολόκληρους μήνες! Από την πλευρά της Ν.Δ. είχαμε μία σφοδρή επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ για την απόφασή του να προχωρήσει σε εκλογές και αυτό μόλις μία εβδομάδα μετά από την ψηφοφορία στην Βουλή της 14ης Αυγούστου 2015, ψηφοφορία κατά την οποία η Ν.Δ. χωρίς εξαίρεση και με την ηγεσία της να θέτει ζήτημα κομματικής πειθαρχίας υπερψήφισε το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ!

Μία λέξη, η οποία κατά κόρον χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια από τους πολιτικούς και τους λεγόμενους επικοινωνιολόγους είναι η λέξη “αφήγημα”, λέξη με την οποία εννοούν την πολιτική τους πρόταση προς τον Λαό ή για να το πούμε διαφορετικά το δικό τους κακόγουστο παραμύθι για να κλέψουν τις ψήφους του Ελληνικού Λαού. Εμείς, δεν έχουμε σκοπό ούτε ψέματα να σας πούμε, ούτε να σας εξαπατήσουμε, παρά να σας πούμε μόνο την Αλήθεια, η οποία είναι σκληρή και πραγματικά προκαλεί πόνο, πόνο ψυχής σε κάθε Έλληνα Πατριώτη.

Το δικό μας “αφήγημα”, λοιπόν, μιλάει για μια Ελλάδα όπως στην πραγματικότητα είναι σήμερα. Με μια χώρα με κατεστραμμένη οικονομία, η οποία δεν πρόκειται να σωθεί με δανεικά, αλλά μόνον με σκληρή εργασία και δικαιοσύνη. Μια Πατρίδα που για να επανέλθει και πάλι σε μία πορεία αναπτύξεως και προόδου πρέπει να υπάρξει εθνική παραγωγή και πρέπει να προστατευθεί ο Έλληνας εργαζόμενος, ο Έλληνας επιχειρηματίας, ο Έλληνας παραγωγός μέσα σε ένα καθεστώς διαφάνειας και ισονομίας χωρίς τους επιτήδειους, τους μιζαδόρους και τα λαμόγια και χωρίς τους κομματικούς στρατούς, που καταλαμβάνουν το κράτος μετά από κάθε εκλογική διαδικασία και το νέμονται με τρόπο αναίσχυντο.

Δεν αρκεί μόνον ένα “όχι στα μνημόνια” το οποίο και θα επαναλάβουμε. Όχι μόνον γιατί είμαστε συνεπείς στην πολιτική μας και όχι αγύρτες της πολιτικής, αλλά και γιατί τα μνημόνια και τα δανεικά από τους τοκογλύφους δεν πρόκειται ποτέ να σώσουν την Πατρίδα μας. Υπάρχει όμως κι ένα ακόμη σοβαρότερο πρόβλημα, τις εφιαλτικές διαστάσεις του οποίου ζουν τους τελευταίους μήνες οι συμπατριώτες μας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το πρόβλημα αυτό είναι η λαθρομετανάστευση.

Δεν φταίει η Ελλάδα για τους πολέμους, ούτε για τους πρόσφυγες, ούτε για την δυστυχία σε Αφρική και Ασία. Δεν φταίει και δεν πρέπει να πληρώσει ο Ελληνικός Λαός αυτήν την λαίλαπα η οποία λυσσομανά από την Ανατολή και τον Νότο.

Το δικό μας “αφήγημα” θέλει μια Ελλάδα η οποία να ανήκει στους Έλληνες. Θέλει μια Πατρίδα με εθνική παραγωγή, ελεύθερη από την ξενοκρατία είτε αυτή έχει την μορφή του διεθνούς τοκογλύφου, είτε του αλλοδαπού εισβολέα. Θέλουμε μια άλλη Ελλάδα, μια Ελλάδα Ελληνική! Υπάρχει ελπίδα αυτό που θέλουμε να γίνει πραγματικότητα; Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι το καθήκον μας και ας γίνει οτιδήποτε.

Εξάλλου χαμένες μάχες είναι μόνο οι μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ και εμείς έχουμε αποφασίσει να δώσουμε την μάχη της Ελλάδος, την μάχη του Εθνικισμού μέχρι το τέλος.



Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
Γ.Γ. Λαϊκού Συνδέσμου ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗ SIEMENS


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία”


Στις 8 Απριλίου 2015 στο άρθρο μου “βερμπαλισμός ή κυβίστηση Βαρουφάκη” επεσήμανα πως κάτι παράξενο έως πονηρό συνέβαινε με τον Υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Γιάννη Βαρουφάκη και την “αμαρτωλή” πολυεθνική εταιρεία Siemens: «….μας προξένησε αλγεινή εντύπωση η διαρροή στα ΜΜΕ, την 2α Απριλίου, της λίστας των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης προς τους θεσμούς, στο πλαίσιο συμφωνίας του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015. Και όταν μάλιστα σ΄ αυτήν συμπεριλαμβάνονταν τα 90 εκ. ευρώ που αναφέρονται στον εξωδικαστικό συμβιβασμό Siemens – Ελληνικού Δημοσίου (σημείο 2) ως υποχρέωση της γερμανικής εταιρείας. Στην πορεία της ημέρας ανασκευάστηκαν τα παραπάνω και πλέον γίνεται η εξής αναφορά: «Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων σκοπεύει να αναζητήσει κεφάλαια για την αγορά του λογισμικού SNA, πιθανώς μέσω του Siemens Settlement Fund. Με το SNA, η ειδική μονάδα καταπολέμησης Φορολογικής Απάτης θα έχει τη δυνατότητα να αναλύει και να αποκαλύπτει μεγάλα και μικρά δίκτυα απάτης σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Στενή συνεργασία με τις Φορολογικές Αρχές του Βελγίου για την σωστή και έγκαιρη εφαρμογή του λογισμικού SNA».
http://www.apostoloupanos.gr/index.php/articles/668-2015-04-08-08-47-09

Δηλαδή, τελικά η κυβέρνηση Τσίπρα νομιμοποιούσε τον επιζήμιο για το Ελληνικό Δημόσιο εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη Siemens, όταν προεκλογικά ισχυριζόταν και υποσχόταν πως θα τον καταργήσει, αλλά και όταν μετεκλογικά τον αμφισβήτησε ομόφωνα η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και τον κατήγγειλαν με δηλώσεις τους, τόσο ο κ. Βαρουφάκης όσο και πολλοί υπουργοί της κυβέρνησης. Όμως, επί 7 μήνες ενταφίασε μια πολύ σκοτεινή υπόθεση στην οποία θα μπορούσε να διαφανεί πως εμπλέκονται πολλά ακόμη πολιτικά πρόσωπα πέραν των ήδη κατηγορούμενων στη δίκη της 27ης Νοεμβρίου 2015. Έτσι, υποτάχθηκε απόλυτα στη δύναμη της Siemens, ακολουθώντας πιστά το παράδειγμα του προκατόχου του στην Πρωθυπουργία, Αντώνη Σαμαρά. Και ταυτόχρονα, έκανε ξανά εταίρο του Ελληνικού Δημοσίου τη Siemens.

Όταν η Πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου έφερνε εκ νέου στο προσκήνιο το μεγαλύτερο πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο διά μέσω της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και ονομάτιζε τη Siemens ως εταιρεία διαφθορέα πολιτικών προσώπων. Όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου ως Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας καλούσε τον πρώην Υπουργό Οικονομικών και νυν Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, να καταθέσει ως μάρτυρας. Και ο οποίος επιδεκτικά ηρνείτο προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες, απολαμβάνοντας τη στήριξη του κ. Τσίπρα. Μια στήριξη που αποκάλυψε προχθές η κ. Κωνσταντοπούλου, κατά την τρίτη κλήση του κ. Στουρνάρα στην Επιτροπή, δηλώνοντας: “Σε συνομιλία που είχαμε με τον Υπουργό Επικρατείας Αλέκο Φλαμπουράρη μου είπε να μην ζορίζω τον κ. Στουρνάρα”. Από την πλευρά του βεβαίως ο Διοικητής της ΤτΕ, αρνήθηκε για άλλη μια φορά να βοηθήσει στη διερεύνηση της αλήθειας για τα “μαύρα ταμεία” της Siemens, δηλώνοντας: «η σχετική πρόσκληση εστάλη μόλις μια εργάσιμη ημέρα πριν από τη συνεδρίαση της Επιτροπής και δεν ήταν δυνατή η ακύρωση μιας σειράς προγραμματισμένων συναντήσεών μου. Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών και το σχηματισμό κυβέρνησης και μετά από συνεννόηση του Γραφείου του Προέδρου της Βουλής και του γραφείου μου θα βρεθούν αμοιβαίως πρόσφορες ημερομηνίες». Με άλλα λόγια ο κ. Στουρνάρας θα καταθέσει με τη νέα κυβέρνηση που θα είναι μια Μνημονιακή κυβέρνηση συνασπισμού φιλογερμανικών κομμάτων και που δεν θα έχει για Πρόεδρο η Επιτροπή την “ενοχλητική” Ζωή Κωνσταντοπούλου. Όπερ σημαίνει, τέλος στη διερεύνηση του εγκλήματος χρηματισμού πολιτικών προσώπων από τη Siemens.

Ωστόσο, θα πρέπει να μας εξηγήσει ο κ. Στουρνάρας για ποιο λόγο αναγκάσθηκε να υπογράψει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό στις 22 Αυγούστου 2012, δυο μέρες πριν το πρώτο ταξίδι υποταγής του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο Βερολίνο, στη συνάντηση με την Καγκελάριο Μέρκελ, όπου ο αντιμνημονιακός μέχρι εκείνη τη στιγμή Σαμαράς, δήλωνε: “ουδείς αναμάρτητος”!! Αξίζει να θυμηθούμε πως ο εξωδικαστικός συμβιβασμός ανέφερε πως θα πρέπει η Siemens και το Ελληνικό Δημόσιο να τον υπογράψουν εντός 45 ημερών, διαφορετικά καθίσταται άκυρος. Και είναι άκυρος αφού η Siemens τον υπέγραψε Μάρτιο του ΄12 και ο Στουρνάρας ως εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου, τον Αύγουστο του ΄12. Γιατί καθυστέρησε να τον υπογράψει; Τον υπέγραψε με το “πιστόλι στον κρόταφο”; Γιατί δεν τον υπέγραφαν οι προκάτοχοί του, Σαχινίδης και Ζανιάς;

Επίσης, να μας εξηγήσει με ποια κριτήρια ορίσθηκε επικεφαλής από πλευράς Δημοσίου ομάδος παρακολούθησης της υλοποίησης από τη Siemens του εξωδικαστικού συμβιβασμού, η εκλεκτή του κ. Παγώνη. Υλοποιήθηκαν κάποια από τα σημεία του εξωδικαστικού; Όπως επί παραδείγματι, κατασκευάσθηκε το εργοστάσιο που θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας; Ή αντίθετα, περιορίσθηκαν δραστικά οι εργαζόμενοι στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στο Μαρούσι και απεδείχθη “ψευτάκος” – ρήση της εποχής μας - ο CEO της Siemens Πάνος Ξυνής, όταν υποσχόταν πως θα διατηρήσει όλο το δυναμικό υπαλλήλων στην εταιρεία; Είχε επιπτώσεις από Στουρνάρα – Παγώνη η εταιρεία και ο κ. Ξυνής; Θα πρέπει ωστόσο, να μας εξηγήσει και ο Αλέξης Τσίπρας γιατί, δεν άλλαξε την κ. Παγώνη όταν έγινε Πρωθυπουργός τον Ιανουάριο του 2015;

Συμπερασματικά, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να παραδόθηκε άνευ όρων στη Siemens και στη Μέρκελ, φέρνοντας ένα τρίτο Μνημόνιο, αλλά θα εισπράξει το τίμημά του από τον Ελληνικό λαό. Γιατί, η ελπίδα που υποσχέθηκε στον λαό μας έγινε κατάρα και δυστυχία. Και θα πρέπει να μην ζορίζει ιδιαίτερα τον Γιάννη Βαρουφάκη, γιατί ίσως ανοίξει το στόμα του και αναδυθεί οχετός, όχι μόνο για τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης του σκανδάλου της Siemens, αλλά και άλλων σκανδάλων, τα οποία θα σκεπάσει η νέα Οικουμενική κατοχική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές!! Όσον αφορά τον Γιάννη Στουρνάρα, θα πρέπει να γνωρίζει πως αργά ή γρήγορα θα λογοδοτήσει για τις πράξεις του που ζημίωσαν κατάφορα το Ελληνικό Δημόσιο!!

Κλείνοντας, θα σας αποκαλύψω κάτι που μου μετέφερε αξιόπιστη πηγή μου. Στις συζητήσεις για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό στο Ξενοδοχείο Hilton, ο εκλεκτός του Γιώργου Παπανδρέου, Χάρης Παμπούκης, διακόπτοντας τις διακοπές του στην Πάρο, προσερχόταν στη συνάντηση με τους εκπροσώπους της Γερμανικής εταιρείας με σινιέ βερμούδα καπνίζοντας τα πανάκριβα πούρα Cohiba, ίδιον των νεόπλουτων πολιτικών των Μνημονίων!!!

Κρίση, ατομική ιδιοκτησία και κοινωνική ανισότητα

«Ο νόμος του ‘θεού’ δεν μου παρέχει ιδιοκτησία, ούτε ο νόμος της Φύσης, η ιδιοκτησία έχει συσταθεί από τους ανθρώπους[…] Το πολίτευμα θεμελιώνει την ιδιοκτησία» Henry Ireton[1]


«Γράφοντας κατά της ιδιοκτησίας εγείρω δίκη για κυριότητα σε ολόκληρη την κοινωνία και συνεπώς όσοι δεν κατέχουν σήμερα τίποτα είναι εξίσου ιδιοκτήτες με εκείνους που κατέχουν. Αντί όμως να συμπεράνω ότι η ιδιοκτησία πρέπει να μοιραστεί σε όλους προτείνω, με μέτρο τη γενική ασφάλεια, να καταργηθεί για όλους» Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν[2]

Η τρέχουσα παγκόσμια καθολική κρίση δεν ήρθε από το πουθενά, ούτε αποτελεί προϊόν συνομωσίας μεταφυσικών δυνάμεων, γιατί τέτοιες δυνάμεις δεν υπάρχουν. Είναι το αποτέλεσμα του τρόπου παραγωγής και διανομής των αγαθών που είναι αναγκαία για την ικανοποίηση ανθρώπινων και κοινωνικών αναγκών. Είναι προϊόν του καπιταλισμού που στηρίζεται πάνω στην ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και στην κοινωνική ανισότητα, πάνω στη νομιμοποιημένη κλοπή του προϊόντος των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού. Είναι ένα διαρκές έγκλημα σε βάρος της ανθρωπότητας που μπορεί και πρέπει να σταματήσει, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει επιτέλους να αρχίσουμε να μιλάμε για να κατανοήσουμε όλοι τους όρους της υπέρβασής του.

*

Σύμφωνα με την εξουσιαστική και κίβδηλη ‘αιώνια λογική των θεών και των νόμων’ η κλοπή, όπως πολύ παραστατικά την περιέγραψε ο Βίκτωρ Ουγκώ, είναι πράξη των ‘αθλίων’ και πεινασμένων ενάντια στους νοικοκυραίους, τους κατέχοντες και χορτασμένους. Αντίθετα η συσσώρευση του πλούτου και της κάθε λογής ιδιοκτησίας στα περιουσιακά στοιχεία όλο και λιγότερων φυσικών και νομικών προσώπων αποτελεί δείγμα εργατικότητας, δημιουργικότητας, ευφυΐας, εντιμότητας, αρχοντιάς, ‘ανθρωπισμού’ και πατριωτισμού. Με αυτή την έννοια η ατομική ιδιοκτησία αναδείχτηκε, από όλες τις εξουσίες, ως το υπέρτατο και το ιερότερο δικαίωμα και παρά το γεγονός πως οδήγησε τις κοινωνίες σε ακραίες κοινωνικές, περιφερειακές και εθνικές ανισότητες. Είναι προφανές πως σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο, από το οποίο για να βγει δεν φτάνουν πια οι συνταγές των τεχνοκρατών οικονομολόγων και τα γιατροσόφια των επαγγελματιών πολιτικών που βρίσκονται σε σχέση υπαλληλίας με το κεφάλαιο. Αντίθετα, άτομα, κοινωνίες και ανθρωπότητα συνολικά οφείλουμε να αναζητήσουμε την πρώτη αιτία που λοξοδρόμησε την εξέλιξη της ανθρωπότητας και να αξιολογήσουμε τους όρους κίνησης της ανθρώπινης ιστορίας με βάση την αρχή του «πάντων πραγμάτων μέτρον άνθρωπος».

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή.

Από μια πιο κοντινή οπτική γωνιά θα μπορούσαμε να δούμε το κεφάλαιο ως την εξουσία που ασκεί ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ο κεφαλαιούχος, πάνω στην εργασία άλλου τυπικά ελεύθερου, αλλά στην ουσία εξαρτημένου από τον κεφαλαιούχο, φυσικού προσώπου, του εργαζόμενου, έναντι κάποιας αμοιβής. Αυτή η αμοιβή αποτελεί το αντάλλαγμα για την εκχώρηση από τον εργαζόμενο-παραγωγό του δικαιώματος της αποκλειστικής κυριότητας του κεφαλαιούχου πάνω στα δημιουργήματα της εργασίας του, με αποτέλεσμα κάθε νέο από τα δημιουργήματα της ζωντανής εργασίας να παίρνει την υλική μορφή του νέου κεφαλαίου, το οποίο συσσωρευόμενο διαρκώς δίνει ακόμα περισσότερη εξουσία στον κεφαλαιούχο και στην τάξη του που την καθιστά εξουσιαστή ολόκληρης της κοινωνίας. Όταν μάλιστα παίρνουν την ειδική μορφή των μέσων παραγωγής τότε συμβαίνει τα μέσα παραγωγής, ως νεκρή-ιστορική εργασία, σε συνθήκες καπιταλισμού να στρέφονται ενάντια στους δημιουργούς τους που είναι η ζωντανή εργασία των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού. Πρόκειται δηλαδή για μια κοινωνική σχέση που καθορίζει ρόλο εξουσιαστή για τους λίγους και εξουσιαζόμενου για τους πολλούς και καταγράφεται ως καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής ή απλά ως καπιταλισμός. Αυτή η διάσπαση της κοινωνίας σε δυό κύριες τάξεις αποτελεί την αποτύπωση του κυρίαρχου κοινωνικού καταμερισμού της εργασίας, δηλαδή της παραγωγής, σε αντίθεση με τον δευτερεύοντα τεχνικό καταμερισμό της παραγωγής, που αποτυπώνει τη διαφορετικότητα ως προς τον τομέα ή τον κλάδο της οικονομίας και την ειδικότητα ως προς είδος της εργασίας[3]. Είναι ο κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας που διασπά την κοινωνία στις δυό κύριες κοινωνικές τάξεις με αντικρουόμενα συμφέροντα, στους ιδιοκτήτες εξουσιαστές-εκμεταλλευτές και στους εξουσιαζόμενους-εκμεταλλευόμενους, που προκαλεί τριβές, συγκρούσεις και καταστροφικούς πολέμους και είναι αυτός που πρέπει να ανατραπεί για την επανένωση της κοινωνίας και την υπαγωγή της οικονομίας στην ενιαία αμεσοδημοκρατικά αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία. Βέβαια ο κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας που διασπά την κοινωνία σε φτωχούς και πλούσιους, σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους κάνει την εμφάνισή του και σε διεθνές-παγκόσμιο επίπεδο ως «διεθνής καταμερισμός της εργασίας»[4], που διασπά την ανθρωπότητα σε φτωχές και εξουσιαζόμενες και σε πλούσιες και εξουσιαστικές χώρες, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα.

Τα δημιουργήματα, τα προϊόντα της εργασίας των εργαζομένων τόσο ως αξίες χρήσης, όσο και ως ανταλλακτικές, καταναλωτικές, διαρκείς ή πάγιες αξίες εμπεριέχουν την αναλογία του μισθού των εργαζόμενων, και όλες τις άλλες δαπάνες που κατέβαλε ο καπιταλιστής για την παραγωγή τους. Αυτό το άθροισμα μας δίνει το συνολικό κόστος παραγωγής. Όταν αυτές οι αξίες γίνονται εμπορεύματα και πωλούνται στην αγορά, τότε ο καπιταλιστής ιδιοποιείται τη διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης και κόστους παραγωγής, η οποία και αποτελεί το κέρδος του, το οποίο, ως τιμή καταναλωτή είναι συνήθως πολλαπλάσιο του συνολικού μοναδιαίου κόστους παραγωγής. Η συσσώρευση των κερδών και των υπερκερδών αποτελεί τον πλούτο του καπιταλιστή, ο οποίος πλούτος παίρνει διάφορες αντικειμενικές μορφές, όπως εργαλεία και μηχανές κάθε είδους, κτίρια, πρώτες ύλες, χρηματικά ποσά στο ταμείο του και καταθέσεις στις τράπεζες και διάφορα άλλα υλικά και άυλα περιουσιακά στοιχεία. Το σημαντικότερο όμως είναι πως ο κλεμμένος κοινωνικός πλούτος στα χέρια της τάξης των καπιταλιστών παίρνει και τη μορφή της εξουσίας πάνω στους θεσμούς, πάνω στο κράτος και πάνω στην ίδια την κοινωνία, με αποτέλεσμα ο νομοθέτης να ενεργεί καθ’ υπαγόρευση, η κυβέρνηση, η Δημόσια Διοίκηση και όλοι οι μηχανισμοί του κράτους να λειτουργούν σε βάρος της Εργασίας, της κοινωνίας, της ανθρωπότητας και του πολιτισμού της.

Είναι προφανές πως αυτός ο πλούτος, που ενώ δημιουργήθηκε από όλη την κοινωνία, ανήκει τελικά στους λίγους κεφαλαιοκράτες μόνο και μόνο επειδή διαθέτουν την εξουσία πάνω στην εργασία των εργαζόμενων και την ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής και συνεπώς και στα προϊόντα της εργασίας τους. Οι κεφαλαιοκράτες ισχυρίζονται πως αυτή την εξουσία τη διαθέτουν νόμιμα, αποσιωπούν όμως σκόπιμα, πως δεν νομοθετεί η κοινωνία, αλλά η νομοθετική, η κρατική και η κυβερνητική εξουσία που ελέγχεται από τους ίδιους που ελέγχουν τον πλούτο. Το γεγονός μάλιστα, όπως αποκαλύπτουν οι στατιστικές του ΟΗΕ, πως το 15-20% του παγκόσμιου πληθυσμού, ελέγχει το 80% και πλέον του παγκόσμιου πλούτου και συνεπώς το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι αναγκασμένο να φυτοζωεί με το υπόλοιπο 20% του παγκόσμιου πλούτου, αποδείχνει περίτρανα πως αυτοί οι νόμοι που επιτρέπουν, στην πραγματικότητα επιβάλλουν βίαια, αυτή την ανισότητα και συνεπώς αυτή την αδικία είναι παράνομοι και συνεπώς πρέπει να καταργηθούν για να αποκατασταθεί η ισότητα και συνεπώς η ισονομία, η ισοπολιτεία, η ελευθερία και η ειρήνη στις επιμέρους κοινωνίες και στην ανθρωπότητα συνολικά.

Βέβαια τα 'αφεντικά του πλανήτη', που βλέπουν τα πράγματα από τη δική τους οπτική γωνία και σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, φορτώνουν το πρόβλημα της φτώχειας στους ίδιους τους φτωχούς και τους αντιμετωπίζουν ως ‘πλεονάζοντα πληθυσμό’, δηλαδή ως υπερπληθυσμό. Νεκρανασταίνουν τις απάνθρωπες και αντεπιστημονικές θεωρίες[5] του Thomas Malthus (1766 -1834)[6], αλλά επειδή προφανώς τις βρίσκουν ανεπαρκείς για την αντιμετώπιση του προβλήματος, γι’ αυτό «μέσα στο δικό τους γεωπολιτικό όραμα οι ‘κύριοι του κόσμου’ θεωρούν πως είναι αναγκαίο ο παγκόσμιος πληθυσμός να μειωθεί στα 600 εκατομμύρια (από τα 7,3 δισεκατομμύρια) κατοίκους, μέγεθος που κατά τη γνώμη τους είναι συμβατό με την επιβίωση της βιόσφαιρας όσο και με τη διατήρηση των προνομίων τους. Αυτά τα θέματα συζητούνται με τη μεγαλύτερη σοβαρότητα στην οργάνωση Bilderberg, αυτή τη μισομυστική εταιρεία της πλανητικής ελίτ. Είτε πρόκειται για αυτοτύφλωση είτε για κυνική διάυγεια πνεύματος, οι καινούργιοι κύριοι του κόσμου δεν σκοπεύουν σε καμιά περίπτωση να αφήσουν τους λαούς να διαλέξουν την τύχη τους. Η επιβίωση των business, των κερδών και των προνομίων είναι πιο σημαντική από αυτή του πλανήτη, ή εν πάσει περιπτώσει της πλειονότητας του πληθυσμού του»[7].

Η λογική της αρμονίας της Φύσης και των χιλιετιών της ιστορίας και των Λαών λέει πως οι νόμοι που κατοχυρώνουν το σφετερισμό του κοινωνικού πλούτου από μια μικρή μειοψηφία, οπλισμένη με φονικά μέσα, μηχανισμούς Φόβου[8] και παραπληροφόρησης και προκαλούν φρικαλέες ανισότητες, καταστροφές και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι άδικοι. Τότε η λογική της ζωής και της δικαιοσύνης, λέει πως είναι άμεση ανάγκη να λογικευτεί η ανθρωπότητα και να αντικαταστήσει αυτούς τους άδικους ταξικούς και απάνθρωπους νόμους που κατοχυρώνουν την κλοπή-ιδιοκτησία, με άλλους που θα τη βοηθήσουν να θεραπεύσει τις πληγές της, να εξαλείψει το Φόβο, τη βία, τον πόλεμο και την πείνα. Και φυσικά δεν είναι ιδιοκτησία η αυθαίρετη «καμαρούλα μια σταλιά», ούτε το υποθηκευμένο στην τράπεζα διαμέρισμα του μεροκαματιάρη, γιατί αυτό είναι μια πλασματική ιδιοκτησία, είναι μια ψευδαίσθηση ιδιοκτησίας που λειτουργεί ως ιστός της αράχνης, με τον οποίο ο καπιταλισμός κρατάει δεμένα στο άρμα του για να απομυζά μια ζωή τα θύματά του. Και πάλι η λογική της ιστορίας των Λαών διδάσκει πως η μόνη ουσιαστική, αναφαίρετη και αμεταβίβαστη προσωπική-ατομική ιδιοκτησία για το κάθε ανθρώπινο πλάσμα μπορεί να είναι μόνο το πλήρως δηλωτικό, αποκλειστικό και μοναδικό όνομά του, που το παίρνει μαζί του με το θάνατό του[9]. Όλα τα άλλα περιουσιακά στοιχεία που αποκτά ο καθένας στη ζωή του, προκύπτουν από τα εκάστοτε εθιμικά και ‘νόμιμα κεκτημένα’ που στηρίζονται στην υποτιθέμενη ‘κοινωνική συμφωνία’, όπως την υπαγορεύει και τη διαμορφώνει το δίκαιο του εκάστοτε ισχυρότερου, δηλαδή η βία[10].

Για να κατανοήσουμε, όμως, την ιδιοκτησία ως έννοια και ως κοινωνική κατηγορία, θα πρέπει να τη διακρίνουμε σε καπιταλιστική ιδιοκτησία μέσων παραγωγής και εμπορευματικής δραστηριότητας και σεοικοκτησία των απαραίτητων κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων για την επιβίωση της οικογένειας[11]. Στη συνέχεια πρέπει να εξετάσουμε τις διαφορετικές συνθήκες που οδήγησαν στη δημιουργία της μιάς και της άλλης, οι οποίες και θα φωτίσουν το διαφορετικό κοινωνικό ρόλο της καθεμιάς κατηγορίας ιδιοκτησίας. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο πως πριν από την εμφάνιση της πατριαρχίας, της θρησκείας και του κράτους δεν υπήρχε ατομική ιδιοκτησία, αλλά κοινοκτησία. Ο λόγος γι’ αυτό είναι πως στα πλαίσια της πρωτόγονης κοινότητας οι ανάγκες όλων των μελών της, δεν ήταν ατομική υπόθεση του καθενός ξεχωριστά, αλλά υπόθεση ολόκληρης της κοινότητας. Το γεγονός μάλιστα της ίσης και χωρίς καταχρηστικές διακρίσεις αντιμετώπισης των αναγκών όλων των μελών της κοινότητας, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή όλων στη λήψη των αποφάσεων, δεν άφηνε περιθώρια και δεν αποτελούσε και κίνητρο για αποκοπή από την κοινότητα η οποία πρόσφερε στο μέγιστο δυνατό βαθμό ασφάλεια σε όλα τα μέλη της. Αντίθετα η όποια διαφορετική αντιμετώπιση της ισότητας προς την κατεύθυνση της ανισότητας αποτελούσε επικίνδυνη επιλογή για όποιον θα το αποτολμούσε ή το αποτόλμησε.

Με την εμφάνιση του κράτους, όπως είδαμε, εμφανίστηκε και η ιδιοκτησία πάνω στη γη[12]. Αρχικά η ατομική ιδιοκτησία πάνω στη γη και στους υπόδουλους ανθρώπους ήταν προϊόν αυθαίρετης βίας του νικητή πάνω στους ηττημένους, πράγμα όμως που δεν ήταν γενικά κοινωνικά αποδεκτό και κατά συνέπεια ήταν αμφισβητήσιμο με αποτέλεσμα τη διαρκή κοινωνική σύγκρουση. Κοινωνικά αποδεκτή η ατομική ιδιοκτησία πάνω στη γη γίνεται για πρώτη φορά με την «Παγίδα του Σόλωνα»[13], ο οποίος πίστεψε πως με την καθιέρωση κληρονομικού δικαίου, που επικύρωνε, στα πλαίσια της Σεισάχθειας, 592-1 π. Χ, την ατομική ιδιοκτησία πάνω στη γη, θα εξασφάλιζε σχέσεις κοινωνικής ειρήνης στην Αθηναϊκή Δημοκρατία[14]. Το αντίθετο ακριβώς συνέβει και από τότε, αντί ο πλανήτης να ανήκει ισότιμα στους κατοίκους του, έγινε αντικείμενο ιδιωτικής κατάκτησης και ατομικής περιουσίας. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, να είναι αναγκαία μια παγκόσμιας εμβέλειας Αντι-Σεισάχθεια, η οποία για να είναι ευεργετική για τα θύματα του δικαιώματος της ατομικής ιδιοκτησίας και να δίνει προοπτική στην ανθρωπότητα συνολικά δεν θα πρέπει να καταργεί μόνο τα χρέη των εργαζόμενων στις τράπεζες και στους τοκογλύφους, αλλά να συνοδεύεται και από την οριστική και απόλυτη κατάργηση του δικαιώματος κάθε μορφής ιδιοκτησίας και συνεπώς κάθε μορφής εξουσίας ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο, αλλά και πάνω σε πράγματα.

Όπως ήταν φυσικό μετά την ‘Νομοθετική Παγίδα του Σόλωνα’ η ιδιοκτησία πάνω στη γη έγινε προνόμιο των νικητών και των κυβερνώντων και πήρε τη μορφή ενός επιθετικού ταξικού προνομίου καταλήγοντας σε κυρίαρχη επιθετική ιδιοκτησία σε βάρος των ακτημόνων. Στην πορεία αυτή η ιδιοκτησία τόσο με τη μορφή της απόλυτης ιδιοκτησίας πάνω στη γη και στους δούλους, όσο και με τη μορφή της δουλοπαροικής εξουσίας που ήταν απόλυτη πάνω στη γη, αλλά σχετική πάνω στους δουλοπάροικους ήταν αναγκασμένη να φροντίζει για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου ορίου διαβίωσης των δούλων και των δουλοπάροικων. Με την αστική αγροτική μεταρρύθμιση και το «μοίρασμα της γης στους καλλιεργητές της», ο καπιταλισμός άφησε τους αγρότες να αντιμετωπίσουν μόνοι τους το πρόβλημα της επιβίωσής τους, πράγμα που δεν έγινε κατορθωτό εξαιτίας της ληστρικής εκμετάλλευσης της αγροτιάς από το βιομηχανικό και το μεταπρατικό εμπορικό κεφάλαιο, με αποτέλεσμα οι εξαθλιωμένοι αγρότες να καταφύγουν στις πόλεις για να ζητήσουν, ως ανειδίκευτο και φτηνό εργατικό δυναμικό, δουλειά στη βιομηχανία, πουλώντας συνήθως και τα χωράφια τους για να ξεπληρώσουν τους δανειστές τους.

Στην πορεία το σύστημα άφηνε πάντα κάποια μικρά περιθώρια στους εργαζόμενους, να αποκτούν με τις όποιες οικονομίες σκληρού μόχθου, αλά και με απλόχερο τραπεζικό δανεισμό, ένα αυθαίρετο σπιτάκι ή διαμέρισμα, κάποια διαρκή καταναλωτικά αγαθά, ίσως και κάποιο φτηνό μεταφορικό μέσο, με στόχο να καλύπτουν το κενό κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας που άφηνε το καπιταλιστικό κράτος. Αυτή η διαδικασία δεν έφερνε μόνο πρόσθετα τοκογλυφικά κέρδη στο κεφάλαιο, αλλά λειτουργούσε και ως βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνικής πίεσης για περισσότερο κοινωνικό κράτος. Γι’ αυτό αυτή η ατομική ιδιοκτησία του εργαζόμενου δεν έχει τίποτα κοινό με την απάνθρωπη ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ψευδαίσθηση ιδιοκτησίας και ως ιδιοκτησία που λειτουργεί ως βαλβίδα κοινωνικής εκτόνωσης, πράγμα που καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της αστικής ιντελιγκέντσιας περί ‘φετιχισμού της ιδιοκτησίας’ και περί κτητικής απληστίας της ανθρώπινης φύσης γενικά. Κανένας λογικός άνθρωπος και περισσότερο κανένας εργαζόμενος δεν θα έμπαινε στην περιπέτεια να χτίσει ‘πετραδάκι-πετραδάκι’ ένα αυθαίρετο και να τραβιέται μιά ζωή με τις μιζοτρεφόμενες πολεοδομίες, δημαρχίες, δασαρχίες, αστυνομίες, εφορίες και τις τοκογλυφικές τράπεζες, χωρίς να έχει και μια στέγη της προκοπής, αν η Πολιτεία του πρόσφερε, ως οφείλει, μια ανθρώπινη κατοικία στα πλαίσια μιάς κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής, που θα στοίχιζε πολύ λιγότερο και θα ήταν και πιο ανθρώπινη. Είναι φανερό πως η όποια ιδιοκτησία των εργαζόμενων αποτελεί μια επιπλέον συνθήκη εκμετάλλευσής τους από το κεφάλαιο σε αντίθεση με την ιδιοκτησία των καπιταλιστών που τους επιτρέπει να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους.

Το κεφάλαιο δεν άργησε να καταλάβει τη σημασία αυτής της μορφής ιδιοκτησίας για το σύστημα και γι’ αυτό τη διεύρυνε στον υπέρτατο βαθμό με τη θεοποίηση του καταναλωτισμού, που αλλοίωσε σε μεγάλο βαθμό την ταξική και κοινωνική συνείδηση των εργαζόμενων, αναδείχνοντας αυτή την ιδιοκτησία-παγίδα σε μηχανισμό απορρόφησης των κοινωνικών κραδασμών και συγκρούσεων. Με αυτόν τον τρόπο, πολλοί εργαζόμενοι ταυτίστηκαν σε ένα βαθμό με το σύστημα και αντί να αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, με προοπτική ένα καλύτερο, ανθρωπινότερο, δικαιότερο κόσμο, αγωνίζονται για την ‘ιερότητα της ιδιοκτησίας’ και συνεπώς υπέρ της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας.

Ο σύγχρονος ορισμός ταυτίζει την ιδιοκτησία με την απόλυτη εξουσία, το αποκλειστικό δικαίωμα κάποιου στη χρήση και στην εκμετάλλευση ενός πράγματος. Η λεγόμενη φιλελεύθερη νομική και νεοφιλελεύθερη-νεοκλασική οικονομική αντίληψη, πλαστογραφώντας την ιστορία της νηπιακής ηλικίας της ανθρωπότητας, αλλά και των σύγχρονων, εκτός συστήματος, εξισωτικών κοινωνιών, θεωρούν την ιδιοκτησία αιώνιο και αναλλοίωτο ‘φυσικό δικαίωμα’[15]. Πρόκειται φυσικά για την αντίληψη της κυρίαρχης τάξης, οι προκάτοχοι της οποίας χαρακτήριζαν τους ηττημένους συνανθρώπους τους πράγμα, ‘res’, τους οποίους μετέτρεπαν σε δούλους και ασκούσαν πάνω τους όχι μόνο το δικαίωμα της χρήσης και της εκμετάλλευσής τους, αλλά και το δικαίωμα της κατάχρησης εξουσίας που έφτανε μέχρι τη θανάτωσή τους.

Από τότε το δικαίωμα ιδιοκτησίας καθώς επίσης και οι μορφές της ιδιοκτησίας διαφοροποιούνται, εξελίσσονται και αλλάζουν ανάλογα με το συσχετισμό των κοινωνικών δυνάμεων. Τον 19ο και κύρια τον 20ο αιώνα σε κάθε προσπάθεια συνταγματικής κατοχύρωσης της ιδιοκτησίας παρατηρείται μια ‘ρωγμή’που θέλει το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας να υπόκειται στο ‘γενικό συμφέρον’. Αυτή τη ρωγμή κάποιοι την είπαν υποκριτικά και ‘σοσιαλμανία’. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική, γιατί στα καπιταλιστικά συντάγματα αυτή η ρωγμή εμφανίζεται από τότε που ο Ναπολέων, ο Μέτερνιχ και αργότερα ο Μπίσμαρκ έκαναν τις πρώτες κρατικοποιήσεις[16] για να διευκολύνουν κάποιους χρεοκοπημένους καπιταλιστές, αλλά και για τη δημιουργία των αναγκαίων για την ανάπτυξη του καπιταλισμού υποδομών, όπως δρόμοι, λιμάνια, σιδηρόδρομοι, ενέργεια, ταχυδρομείο κ.λπ., με τους φόρους των εργαζόμενων. Η ιστορία της ιδιοκτησίας, ως ιστορία των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, πείθει όλο και περισσότερο για την αναγκαιότητα της κατάργησής της. Η εργαζόμενη κοινωνία διατυπώνει σταθερά την απαίτηση για την πλήρη κατάργηση του δικαιώματος της ατομικής ιδιοκτησίας και την κοινωνικοποίηση όλων των μορφών πλούτου υπέρ της ισότητας της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κοινωνικής ευημερίας[17].

Είναι αυτή η εξέλιξη, η οποία οδηγώντας στην υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου σε ελάχιστα χέρια, καθιστούσε την κυρίαρχη τάξη ανίκανη να ανταποκριθεί, ως ηγέτιδα τάξη, στις υποχρεώσεις της απέναντι στην κοινωνία και στην ανθρωπότητα, πράγμα που όξυνε την κοινωνική δυσαρέσκεια, τις ταξικές συγκρούσεις και έθετε υπό αμφισβήτηση την αναγκαιότητα ύπαρξης ατομικής ιδιοκτησίας και μιας τέτοιας ατομικής-ταξικής-κρατικής εξουσίας και συνεπώς οδηγούσε στη σκέψη για την αναγκαιότητα ανατροπής του καπιταλισμού. Το κατεστημένο κομμάτι της αμερικανικής πανεπιστημιακής διανόησης που είναι ταγμένο να φυλάει ‘τα όσια του καπιταλισμού’ απέναντι στην απειλή του ‘βάρβαρου κομμουνισμού’ άρχισε να κάνει διαπιστώσεις πως η συγκέντρωση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια είναι χαρακτηριστικό του«πρωτόγονου καπιταλισμού»[18]. Οπότε άρχισε να κάνει προτάσεις άμεσης και αποτελεσματικής εξουδετέρωσης των αρπακτικών συγκεντρωτικών και μονοπωλιακών καταστάσεων του κεφαλαίου και της διάχυσής του με τη μορφή των μετοχών στα λαϊκά στρώματα, όσο θα στενεύει η δυνατότητα να κερδίζουν οι άνθρωποι τα μέσα για τη συντήρησή τους παρέχοντας την εργασία τους.

* Πίνακας: «Καρπούζια» του Διαμαντή Διαμαντόπουλου

[1] Henry Ireton (1611-1651. Άγγλος στρατηγός του Κοινοβουλευτικού στρατού κατά τη διάρκεια του Αγγλικού εμφύλιου πολέμου (1642–1651), μεταξύ μοναρχικών και αντιμοναρχικών, και γαμπρός του Όλιβερ Κρόμγουελ.

[2] Πιερ Ζοζέφ Προυντόν (Pierre Josef Prοudhon) (1809 - 1865). Γάλλος πολιτικός κορυφαίος θεωρητικός του αναρχικού κινήματος.

[3] Λάμπος Κώστας, Κοινωνικοποίηση και κοινωνική διάσπαση της εργασίας, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, τεύχος 26/1986, επίσης,Λάμπος Κώστας, Προβλήματα καταμερισμού της εργασίας στις συνθήκες του σύγχρονου ελληνικού αγροτικού νοικοκυριού, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, τεύχος 45/1988.

[4] «Δεν είμαστε νέος λαός με λευκό μητρώο και με φτωχική κληρονομιά. Έχουμε παραχωρήσει στον εαυτό μας (…) ένα εντελώς δυσανάλογο μερίδιο του πλούτου και του εμπορίου όλου του κόσμου. Πήραμε όσο έδαφος θέλαμε και η αξίωσή μας να αφεθούμε ανενόχλητοι να απολαμβάνουμε τις τεράστιες και θαυμαστές κτήσεις μας, που αποκτήθηκαν κατά κύριο λόγο με τη βία και διατηρούνται κυρίως με τη δύναμη, συχνά φαίνεται λιγότερο λογικό στους άλλους απ’ ότι σε εμάς», Ουίνστον Τσώρτσιλ, Αναφέρεται στο Chomsky Noam, Περί αναρχισμού, ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 2009, σελ. 177.

[5] «Αν ένας άνθρωπος, που γεννιέται σε έναν ήδη κατεχόμενο κόσμο, δεν διαθέτει η οικογένειά του τα μέσα να τον θρέψει, ή όταν η κοινωνία δεν χρειάζεται την εργασία του, τότε αυτός ο άνθρωπος δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να απαιτήσει τροφή, γιατί είναι πλεονάζων πάνω στη Γη», Αναφέρεται στο: Blanqui Adolph, Geschichte der politischen Ökonomie in Europa, Verlag Detlev Auvermann KG, Glashütten im Taunus 1971, Unveränderter Neudruck der Ausgabe Karlsruhe 1841, Zweiter Band, Seite 105. Βλέπε επίσης, Κακουριώτης Θάνος, Γερασμένη Ευρώπη και ‘νεομαλθουσιανισμός’, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 28.01.2008.

[6] Άγγλος οικονομολόγος (1766-1854). Σπούδασε θεολογία και έγινε κληρικός της αγγλικανικής εκκλησίας για αρκετό διάστημα. Εγκατέλειψε όμως την ιερατική του σταδιοδρομία για να ασχοληθεί με την οικονομία. Το 1798 δημοσίευσε το έργο "Μελέτη περί της θεωρίας του πληθυσμού και των επιδράσεών του στη μελλοντική βελτίωση της κοινωνίας". Στο έργο αυτό υποστήριζε ότι, ενώ τα μέσα συντήρησης αυξάνονται κατά αριθμητική πρόοδο (2,4,6,8 κλπ.), ο πληθυσμός αυξάνεται κατά γεωμετρική πρόοδο (2,4,8,16,32 κλπ.). Γι’ αυτό πρότεινε να εφαρμοστούν όλα τα μέτρα που θα συνέβαλαν στη στασιμότητα και στη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού, που τότε ανέρχονταν περίπου στο 1 δισεκατομμύριο. Η ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας απόδειξαν τον αντεπιστημονικό χαρακτήρα της θεωρίας του Μάλθους και κατάδειξαν πως η φτώχεια είναι ένα πολιτικό-συστημικό πρόβλημα και συνεπώς δεν θα υπήρχε αν στα παραγόμενα αγαθά είχαν όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη ισότιμη πρόσβαση και ανάλογη με τις ανάγκες τους. Δεν υπάρχουν πλεονάζοντες άνθρωποι, αλλά ανισοκατανομή λιγότερων αγαθών επειδή σκόπιμα παράγονται περισσότερα όπλα, μέσα και υπηρεσίες εξουσίας για να διατηρηθεί το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα, που στηρίζεται στην ανισότητα, στη βία, στην καταστροφή και στο θάνατο.

[7] Λατούς Σερζ, Το στοίχημα της αποανάπτυξης, ΒΑΝΙΑΣ, Θεσσαλονίκη 2008…, ό. π., σελ. 71.

[8] Βλέπε σχετικά, Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009.

[9] «Η πρώτη ιδιοκτησία του ανθρώπου που συναντούμε είναι το όνομά του, Το θεωρεί τόσο πολύτιμο που δεν το φανερώνει στους ξένους. Το χαρίζει μόνο στους φίλους», Λαφάργκ Πωλ, Η εξέλιξη της ιδιοκτησίας, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΔΗ, Αθήνα χ. χ. , σελ. 15.

[10] Κατά τον γνωστό ανθρωπολόγο Levis Henry Morgan το δικαίωμα ιδιοκτησίας πάνω στη γη καθιερώθηκε προοδευτικά, ακολουθώντας τα στάδια της κοινής, φυλετικής, κοινοτικής, οικογενειακής και ατομικής ιδιοκτησίας, με την εμφάνιση της κεντρικής κρατικής εξουσίας, μετά τον Θησέα (987 π. Χ.) και τον Σόλωνα (640-560 π. X.) στην Αθήνα, με το Λυκούργο (592/1 π. Χ.), στη Σπάρτη (800 π. Χ.) και με τον Ρωμύλο στη Ρώμη (750 π. Χ.). Κατ’ άλλους αυτή η διαδικασία είναι πολύ αρχαιότερη και ανάγεται στο πρώτο και αρχαιότερο κράτος της ανθρώπινης ιστορίας, που ιδρύθηκε στην αρχαία Βαβυλωνία από τον Χαμουραμπί, που βασίλεψε μεταξύ 2.123-2.081 π. Χ., βλέπε Morgan Levis Henry, Η αρχαία κοινωνία, ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΔΗΣ, Αθήνα χ. χ. Βλέπε επίσης «Ο Κώδικας του Χαμουραμπί και άλλοι κώδικες της Μεσοποταμίας», εισαγωγή: Περικλής Ροδάκης, ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ, Αθήνα 1982.

[11] Με τον όρο οικοκτησία εννοώ τα αναγκαία για την επιβίωση περιουσιακά στοιχεία μιας οικογένειας, με κεντρικό στοιχείο τον ίδιο τον "οίκο", που δημιουργήθηκαν, όχι από την Πολιτεία ως όφειλε, αλλά, για λόγους εκμετάλλευσης, με τοκοφλυφικά δάνεια και μεγάλες θυσίες για την εξασφάλιση της επιβίωσής της, η οποία δοκιμάζεται από την μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία, αλά και από την έλλειψη της αναγκαίας κοινωνικής μέριμνας.

[12] Ο Παναγής Λεκατσάς πηγαίνει τη σκέψη μας πολύ πιο βαθιά στην ιστορία, όταν υποστηρίζει πως η κοινωνία δομήθηκε αρχικά πάνω ‘στο δεσμό της Μάνας με το Παιδί και στην ομαδική Μητρότητα’ και γι’ αυτό ήταν μητριαρχική, αφού οι άνδρες ζούσαν τον περισσότερο χρόνο τους εκτός καταυλισμών κυνηγώντας. Η μετεξέλιξη της τροφοσυλλεκτικής και κυνηγετικής κοινωνίας σε αγροτική και κτηνοτροφική συνοδεύτηκε από τη μονιμότερη, αν όχι τη μόνιμη, εγκατάσταση, πράγμα που επέτρεψε το σταδιακό σχηματισμό κάποιας κοινοτικής περιουσίας, αλλά και τη μόνιμη παρουσία των ανδρών στους καταυλισμούς, με αποτέλεσμα η κοινοτική διαχείριση, αλλά και ο έλεγχος της συλλογικής (και όχι ακόμα της ατομικής-ιδιωτικής) περιουσίας να περνά σταδιακά στους άνδρες, οπότε και η μητριαρχική κοινωνία μετασχηματίζεται σε πατριαρχική. Το συμπέρασμα είναι πως ‘η αρχή της πατρότητας, είναι τεχνητή και επιβάλλεται από λόγους μοναχά κοινωνικούς, … που όμως κλονίζει την κοινοκτημονική βάση και την ισο-κρατική ισορροπία των σχέσεων της παλαιότερης κοινωνίας’,Λεκατσάς Παναγής, Η Μητριαρχία και η σύγκρουσή της με την Ελληνική Πατριαρχία, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΙΜΕΝΑ, Αθήνα 1970, σελ. 47-50.

[13] Το γεγονός πως ο Σόλωνας ήταν ο ίδιος πλούσιος αριστοκράτης και συνεπώς εκφραστής του φόβου της τάξης των δυνατών, που ‘κλέβουν αριστερά και δεξιά χωρίς σεβασμό σε ιερά ή δημόσια κτήματα’, σε συνδυασμό με το άλλο γεγονός, πως οι διαμαρτυρίες και οι εξεγέρσεις των μικροκαλλιεργητών, των θυτών και των δούλων θα μπορούσαν να ανατρέψουν την αριστοκρατική τάξη πραγμάτων, μας επιτρέπει μια διαφορετική, από την παραδοσιακή, ανάγνωση της σκοπιμότητας της νομοθεσίας του Σόλωνα, ως ‘νομοθετική παγίδα’ υπέρ των πλουσίων και όχι υπέρ των φτωχών, με την οποία από τότε οι πλούσιοι δανείζουν τους φτωχούς και κάθε φορά που το σύστημα μπουκώνει (οικονομική κρίση το λένε) και η αριστοκρατική τάξη απειλείται, τότε κάποιος βασιλιάς, κάποιος δικτάτορας, ή κάποιος ‘καλός δανειστής χαρίζει τα χρέη’, όχι από αγάπη για τους φτωχούς, αλλά για να ξαναπάρει μπροστά το σύστημα της εκμετάλλευσής. Αυτός ήταν βασικά και ο λόγος που ο Σόλωνας ανάλαβε να «συμβιβάσει τους άπληστους δυνατούς, που συνειδητοποίησαν ότι η εξαθλίωση των πολιτών υπονομεύει και την ίδια τους την ύπαρξη, με τους υποδουλωμένους σε αυτούς από τα χρέη συμπολίτες του, προκειμένου να αποφευχθεί η πολιτική ανατροπή. Έτσι οι άπληστοι και δυνατοί αποδέχτηκαν, μεταξύ άλλων, να κάνουν και οικονομικές παραχωρήσεις, αποδεχόμενοι τη ρύθμιση της ‘σεισάχθειας’, για παραγραφή των χρεών των υποδουλωμένων σε αυτούς συμπολιτών τους και την κατάργηση της πρακτικής της υποθήκης ‘επί σώμασι’, δηλαδή υποθήκης της φυσικής και πολιτικής ελευθερίας των πολιτών για τη λήψη του χρηματικού δανείου», με αντάλλαγμα την κατάργηση της κοινοκτησίας και την για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία τόσο κατηγορηματικά κατοχυρωμένη θέσπιση του δικαιώματος της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στην κοινόκτητη γη στον πρωτότοκο γιό του εκάστοτε αρχηγού της οικογένειας η οποία μέχρι τότε καλλιεργούσε εναλλακτικά διάφορα κομμάτια της κοινόκτητης γης, βλέπε σχετικά και το σχόλιο: Παραρά Πολυβία, Μαθήματα Δημοκρατίας από τον Σόλωνα, στην Καθημερινή της 20.09.2011.

[14] Βλέπε σχετικά, Κορδάτος Γιάννης, Μεγάλη ιστορία της Ελλάδας, Εκδόσεις 20ος αιώνας, Αθήνα 1956, τόμος ΙΙ, σελ. 305.

[15] «Θεώρησαν σαν αξίωμα, ότι το κεφάλαιο σαν μορφή σύγχρονης ιδιοκτησίας που επικράτησε, είναι αιώνιο. Κούρασαν τον εγκέφαλό τους για να αποδείξουν ότι το κεφάλαιο γεννήθηκε μαζί με τον κόσμο, που δεν μπορεί να έχει τέλος, γιατί δεν έχει αρχή… Παράλειψαν όμως να αποδείξουν ότι και ο όρος ‘κεφάλαιο’ υπάρχει από αιώνες… Ο Σεμπαστιάν Μερσιέ στο Λεξικό του των «Νέων Λέξεων», δημοσιευμένο το 1802, έκρινε αναγκαία την καταχώριση: ‘Η λέξη κεφαλαιούχος είναι σχεδόν άγνωστη έξω από το Παρίσι και σημαίνει άνθρωπος με κολοσσιαία πλούτη, με καρδιά από ατσάλι και καμιά άλλη συγκίνηση εκτός απ’ την προερχόμενη από τον ήχο των νομισμάτων’», Λαφάργκ Πωλ, Η εξέλιξη της ιδιοκτησίας…, ό. π., σελ.5-6.

[16] «Από τότε που ο Μπίσμαρκ άρχισε τις κρατικοποιήσεις, εμφανίστηκε ένας ψευτοσοσιαλισμός που … ανακηρύσσει ούτε λίγο ούτε πολύ σαν σοσιαλιστική κάθε κρατικοποίηση… Αν η κρατικοποίηση του καπνού ήταν σοσιαλιστική, τότε και ο Ναπολέοντας και ο Μέττερνιχ θα καταλογίζονταν αναμφίβολα στους ιδρυτές του σοσιαλισμού… Αν ήταν έτσι τότε θα ήταν σοσιαλιστικοί θεσμοί και η βασιλική εταιρία του θαλάσσιου εμπορίου, η βασιλική μανουφακτούρα πορσελάνης και ακόμα το ραφείο του λόχου στο στρατό, ή ακόμα και η κρατικοποίηση των οίκων ανοχής, που την είχε προτείνει μ' όλη τη σοβαρότητα κάποιος κατεργάρης στα 1830-1840, τον καιρό της βασιλείας του Φρειδερίκου - Γουλιέλμου III», Ένγκελς Φρίντριχ στο Αντι-Ντύριγκ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ, Αθήνα 2006

[17] Λαφάργκ Πωλ, Η εξέλιξη της ιδιοκτησίας…, ό. π., σελ. 5-14.

[18] «Τα διακριτικά χαρακτηριστικά του πρωτόγονου καπιταλισμού είναι: α. Ατομική ιδιοκτησία πάνω στα κεφαλαιουχικά μέσα. β. Κανένας περιορισμός στην ιδιοκτησία αυτή, και κατά συνέπεια απεριόριστη συγκέντρωσή της. γ. Καπιταλιστική μορφή της διανομής, με πλήρη απόδοση στους ιδιοκτήτες του κεφαλαίου των κερδών της παραγωγικής τους περιουσίας. δ. Βιοτικό επίπεδο ίσο με το ελάχιστο όριο συντηρήσεως, ή ακόμη χαμηλότερο, για τις εργαζόμενες μάζες του πληθυσμού», Kelso Louis O. και Adler Mortimer J., Το Καπιταλιστικό μανιφέστο, Αθήνα 1964, σελ. 94.





 Κώστας Λάμπος

Μετά από τις παραστάσεις στη Βουλή όλοι θα βγαίνουν στο Γυαλί!

Γράφει ο Γιάννης Δ. Πρεβενιός
με χιουμοριστική πικρόχολη διάθεση


Όπως έγινε γνωστό προ ημερών στα γραφεία μεγάλου καναλιού προσκλήθηκαν εσπευσμένα ανώτερα κομματικά στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α για να λάβουν οδηγίες για το νέο καθεστώς των ΜΜΕ.
Οι καναλάρχες σε αυστηρό τόνο κατέστησαν σαφές στους καλεσμένους τους ότι θα πρέπει άμεσα να σταματήσουν να λένε όλες αυτές τις Αριστερές ανοησίες περί αγοράς των τηλεοπτικών συχνοτήτων και φορολογίας των εσόδων τους από τις διαφημίσεις γιατί αυτοί ασκούν το λειτούργημα της παραπληροφόρησης και της χειραγώγησης των πολιτών προς όφελος πάντα της εκάστοτε εξουσίας.
Δήλωσαν δε ότι όχι μόνο δεν πρέπει να πληρώσουν αλλά αντιθέτως θα πρέπει να ξανάδανειοτήθουν με την μέχρι τώρα πρακτική δηλ. αυτή του Δανεικά και Αγύριστα.
Επίσης είπαν ότι για να συνεχίσουν να μεταδίδουν τα τηλεοπτικά σποτ των κομμάτων αλλά και για να προβάλλουν κάποιους "τενεκέδες υποψήφιους" που εν συνεχεία ως βουλευτές λένε πάντα Ναι σε ΟΛΑ απαιτούν εδώ και τώρα να τους χορηγηθούν κονδύλια από τα ΕΣΠΑ για να κάνουν ένα ακόμη σύγχρονο κλειστό αυτοκινητόδρομο (με προδιαγραφές Αττικής οδού) από την κάτω Ραχούλα ως την Άνω Παναγιά.
Μάλιστα υποσχέθηκαν ότι οι γηγενείς κάτοικοί των γύρω περιοχών θα μπορούν να πληρώνουν τα διόδια με αγροτικά προϊόντα όπως γάλα, τυρί, κρέας, μαλλί, σύκα, σταφύλια κ.α τα οποία εν συνεχεία θα πωλούν σε λογικές τιμές οι υπάλληλοι των διοδίων στους διερχόμενους οδηγούς οι οποίοι αν επιθυμούν θα μπορούν να τα λαμβάνουν και ως ρέστα!
Εν συνεχεία πήρε το λόγο το δημιούργημα και νόμιμος εκπρόσωπος τους στο Κοινοβούλιο ο γνωστός κ. Σταύρος ο οποίος είπε ότι για να συνεχιστεί η προσοδοφόρα συνεργασία θα πρέπει να γίνουν κάποιες κινήσεις οι οποίες θα βοηθήσουν στην αλληλοκατανόηση των προβλημάτων και των δύο πλευρών.
Συγκεκριμένα πρότεινε ότι όπως μπήκαν στην πολιτική δημοσιογράφοι, όπως Αυτός, ο Κουίκ, ο Βαρεμένος, ο Κύρτσος κ.α θα πρέπει να μπουν και κάποιοι Πολιτικοί στους χώρους των media και του θεάματος.
Στο σημείο εκείνο ακούστηκε το χαμηλόφωνο σχόλιο ενός αστυνομικού από την ασφάλεια του ο οποίος είπε πως "Έχει να πέσει πολύ γέλιο αφού τα Νούμερα θα μάχονται για τα νούμερα της τηλεθέασης".
Εκεί πήρε το λόγο η πρώην κυβερνητική εκπρόσωπος η οποία ζήτησε περισσότερες εξηγήσεις για την πρόταση αυτή και ο κ. Σταύρος συνέχισε την λεπτομερή ανάλυση των σκέψεων του.
"Ακούστε κ. Γεροβασίλη επειδή τελευταία παρακολουθούσα το στυλ σας δηλ. το πως ακολουθούσατε τον κ. Τσίπρα στις διάφορες πεζές μετακινήσεις του θα μπορούσατε κάλλιστα να κάνετε μία εκπομπή στην οποία θα λανσάρατε νέους τρόπους βαδίσματος στις γυναίκες οι οποίες θέλουν να δείχνουν σεβασμό και αφοσίωση στον σύζυγό τους, στον διευθυντή τους, στον πρόεδρο τους κ.α δηλ. τρία με πέντε μέτρα πίσω τους με το περπάτημα της χήνας, της πάπιας, του πιγκουίνου, του συγκαμμένου ....!
Εκεί πετάχτηκε ο κ. Καμμένος ο οποίος ρώτησε ""Εγώ τι θα κάνω εγώ".
-Μην ανησυχείς Πάνο εσύ ως πολυταξιδεμένος υπουργός θα αναλάβεις την εκπομπή "Μένουμε Ευρώπη κι ας είναι η Πίτσα τόση .i.
-Μα τι σχέση έχει η λέξη Πίτσα?
Αναφώνησε γεμάτος απορία ο κ. Καμμένος.
-Να είσαι βέβαιος Πάνο ότι όλοι θα καταλάβουν την αλληγορική της σημασία και θα γλυτώσουμε και το πρόστιμο του ΕΣΡ.
Συνεχίζω όμως με ένα άλλο παράδειγμα
ο κ. Φίλης ας πούμε θα μπορούσε να διαφημίζει μεθόδους διαίτης για τους υπέρβαρους τηλεθεατές και στο τέλος της κάθε εβδομάδας σε απευθείας μετάδοση με την γεφυροπλάστιγγα των φορτηγών στο Πειραιά να γίνονται τα ζυγίσματα και όποιος έχει χάσει τα περισσότερα κιλά να κερδίζει ένα δωρεάν γεύμα μέχρι σκασμού στο σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι.
Τώρα που το σκέφτομαι αυτή την εκπομπή θα ήταν ιδανικό να την έκαναν από κοινού με τον Πάγκαλο ο οποίος όμως δυστυχώς στην παρούσα φάση είναι εκτός Κοινοβουλίου.
"Ο Αλέξης ο Αλέξης" φώναξαν όλοι εν χορώ "τι θα κάνει ο Αλέξης".
-Αγαπητοί μου για τον Πρόεδρο έχω την καλύτερη εκπομπή που έχει σχέση και με το επάγγελμα του δηλ. αυτό του Πολιτικού μηχανικού αλλά και για να υποστηρίξει ενεργά μία από τις τελευταίες του δηλώσεις.
Λοιπόν ο κ. Τσίπρας φορώντας και το ειδικό κασκέτο του εργοταξίου θα επισκέπτεται τις πεδιάδες, τις παραλίες τα βουνά και τα λαγκάδια και σε απευθείας σύνδεση με το τηλεοπτικό κοινό θα συμβάλει στην ευκολότερη και γρηγορότερη μετακίνηση όλων μας στην ενδοχώρα δηλ. θα ανοίγει δρόμους εκεί ... που δεν υπάρχουν!!!

Υποσημείωση
Η τυχόν ταύτιση προσώπων και γεγονότων με το παραπάνω αφήγημα (το οποίο είναι προϊόν αρρωστημένης φαντασίας) είναι εντελώς τυχαία!

ΑΙΤΗΜΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΚΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ ΝΟΘΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΘΑΒΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,
 
ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ,ΝΑ ΑΠΟΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΙΤΗΣΗ.
 
ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΑΡΚΕΤΟΙ.ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ,ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΗ.
 
 
 
 
ΠΡΟΣ ΤΟΝ
ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ:  president@areiospagos.gr
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ: ypourgos@ypes.gr / gramatia@ypes.gr 
ΑΙΤΗΜΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΚΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
Με την ιδιότητα του πολίτη του Ελληνικού Κράτους,απευθύνομαι προς τις Εισαγγελικές Αρχές,ανταποκρινόμενος/η στις επιταγές του άρθρου 120 του Συντάγματος των Ελλήνων και κάνοντας χρήση του δικαιώματός μου,ΑΙΤΟΥΜΑΙ τον έλεγχο όλων των πράξεων που σχετίζονται με την εκλογική διαδικασία .
Στις εκλογές του 2012 παρουσιάστηκαν ως έγκυρα αποτελέσματα συγκεκριμμένα ποσοστά.Διεπιστώθη,οτι τα αποτελέσματα που προεβλήθησαν,ήταν μόνο «εκτιμήσεις»και οχι έγκυρα αποτελέσματα,παρόλο που τα κανάλια τα παρουσίαζαν ως τέτοια.
Στις εκλογές της 25.1.2015,υπήρξαν διαφορές μεταξύ εγγεγραμμένων (Εκλογικοί Κατάλογοι) http://www.ekloges.ypes.gr/   http://www.ypes.gr/el/Elections/anakoinoseis/
και Εκλογικού Σώματος (Στοιχεία ΥΠ.ΕΣ) καθώς και αποκλίσεις μεταξύ των δεδομένων του ΥΠ.ΕΣ για τις περιφέρειες.
Εκλογική Δύναμη ανά Εκλογική Περιφέρεια (Εκλογές 2015) www.ypes.gr/UserFiles/f0ff9297-f516-40ff-a70e-eca84e2ec9b9/eklog-dyn-ana-perif-2015.xls
 
Κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων δεν μας έδωσαν ούτε η singular logic,ούτε το υπουργείο Εσωτερικών πραγματικούς αριθμούς ψηφισάντων,αποχής,ακύρων,λευκών, εγκύρων. Ούτε τον συνολικό αριθμό του εκλογικού σώματος. Ποτέ δεν είχε ξαναγίνει αυτό.
Επισημαίνεται επιπλέον,ότι η εκλογική αναμέτρηση καταγράφεται και παρακολουθείται,μόνον από μιαν ιδιωτική εταιρία,την SingularLogic.
Ως εκ τούτου απαιτείται περισσότερη διαφάνεια σε τέτοιου είδους συστήματα με περισσότερους διαφορετικούς φορείς από μια και μόνο κερδοσκοπική εταιρεία.
Προσωπικά με ανησυχεί και ότι το μονοπώλιο της ηλεκτρονικής διαχείρισης των εκλογών το έχει μια εταιρεία όπως η Singular Logic, xωρίς να ελέγχει κανένας άλλος φορέας την ροή των αποτελεσμάτων και τον εξοπλισμό της εταιρείας.Ποιός εγγυάται την ηλεκτρονική ασφάλεια σε αυτήν την περίπτωση? Και ποιες είναι οι δικλείδες ασφαλείας αυτού του συστήματος? Οταν υπάρχουν τεχνικές που θα μπορούσαν να αλλοιώσουν ή να αφαιρέσουν μέρος των δεδομένων από τα εκλογικά αποτελέσματα.
Ειδικοί δικτύων επι των συγκεκριμμένων θεμάτων,μας πληροφορούν οτι:Τα περί κλειστού συστήματος (Το λογισμικό btw είναι της Singular Logic είναι κλειστού κώδικα) που δεν επιδέχεται «παρεμβολές» είναι μια καλή δικαιολογία για να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα αν θέλουν.Και οτι αν κάποιος απο την ίδια εταιρεία έχει “τροποποιήσει” μια διαδικασία,ώστε να βγάζει τα επιθυμητά αποτελέσματα,τότε τα ISO δεν διασφαλίζουν τη διαδικασία.Με «πείραγμα» του προγράμματος για την έκδοσή τους,μπορεί να γίνει νόθευση και αλλοίωση των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Το ηλεκτρονικό σύστημα καταμέτρησης δέχεται δεδομένα.Oπως για παράδειγμα να προστεθούν 100 ψήφοι στο A ή στο Β κόμμα.Το συγκεκριμένο πρόγραμμα,μπορεί να «πειραχτεί» έτσι ώστε ενώ ο εντολοδόχος να πληκτρολογεί 100 ψήφους υπερ του Α ή του Β κόμματος να προστίθενται 105. Αντίστοιχα οι 100 ψήφοι του Γ ή του Δ κόμματος,να γίνονται 98. Έτσι μπορεί να αυξηθεί οριακά η δύναμη των δύο κομμάτων εξουσίας και αντίστοιχα να μειωθεί οριακά η δύναμη άλλων κομμάτων. Με έναν αλγόριθμο,που είναι κρυμμένος στο πρόγραμμα του υπολογιστή,καταλογίζονται οι ψήφοι υπέρ ενός υποψηφίου και εις βάρος άλλων.
Γενικά,η διαχείριση με ηλεκτρονικό τρόπο-μέσω υπολογιστή-των ψήφων όλων των εκλογικών κέντρων,είναι επισφαλής και στο υπουργείο Εσωτερικών.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΔΥΝΑΜΑΙ ΝΑ ΕΚΘΕΣΩ ΕΝΩΠΙΟΝ ΣΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΩ ΑΙΤΗΜΑ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ.
1.Αποστολή εκλογικών παρατηρητών.
2.Nα παραχωρηθούν τα στοιχεία που αποδεικνύουν την σωστή τήρηση του αναγνωρισμένου προτύπου Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων ISO27001:2005 που έχει ζητηθεί από το υπουργείο εσωτερικών να τηρεί η εταιρεία Singular. Για τη σωστή τήρηση,πρέπει να υπάρχουν και τα πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί από αναγνωρισμένο κέντρο πιστοποίησης ISO.
3.Να μας γνωστοποιηθεί ο τρόπος με τον οποίο θα έχουν τα κόμματα πρόσβαση στα στοιχεία που αναφέρονται στην Πολιτική Ασφάλειας (audit trail, συστήματα καταγραφής) το βράδυ των εκλογών την ώρα που θα γίνεται η καταχώρηση των αποτελεσμάτων.
4.Το λογισμικό της: Singular Logic,να παράσχει σε κάθε πολίτη,αυτής της χώρας,την ελεύθερη πρόσβαση(On-Line) τουλάχιστον σε τεταρτοβάθμια ανάλυση των εγγράφων:
α.Ανα, τμήμα
β.Ανα, Δήμο
γ.Ανα, Νομό και
δ.Ανα, Περιφέρεια
5.Τα αποτελέσματα να καταγράφονται ηλεκτρονικά και στις πρ. Νομαρχίες για να υπάρξει διαυγής διασταύρωση με τα στοιχεία της ιδιωτικής εταιρείας Singular.
6.Η SingularLogic να υποχρεωθεί να δίνει τα αποτελέσματα όλων των εκλογικών τμημάτων.Δηλαδή,από τα 20.000 εκλογικά τμήματα,τα οποία βγάζουν ξεχωριστό ΕΓΓΡΑΦΟ-αποτέλεσμα το καθένα,που να μπορεί να πάρει ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ πριν καν σταλεί στο Υπουργείο Εσωτερικών.
7.Τον έλεγχο όλων των προγραμμάτων της εταιρείας Πληροφορικής SingularLogic,απο την Ενωση-Σύνδεσμο,των Προγραμματιστών-Άναλυτών.
8.Να ελεγθεί η λειτουργική εφαρμογή του λογισμικού,ήτοι η εφαρμογή του εκλογικού νόμου σε SOFTWARE.
9.Να γίνει πλήρης έλεγχος στα εκλογικά κέντρα και στην καταμέτρηση ψήφων.Κυρίως των λευκών και άκυρων,ώστε να αποκλειστεί ο μετασχηματισμός αυτών των ψήφων.
10.Πρόσβαση των πολιτών-ψηφοφόρων στα αποτελέσματα,ώστε να είναι εφικτή η διασταύρωσή τους και η σύγκρισή τους με τα μεταδιδόμενα αποτελέσματα.
11.Να δημοσιευτούν αναλυτικά εκλογικά αποτελέσματα,ανα εκλογικό τμήμα,ανα νομό,ανα περιφέρεια και συνολικά.
12.Να ελεγχθούν τα αποτελέσματα-πριν κατακυρωθούν-απο Ανεξάρτητο Ελεγκτικό Σώμα με χειρόγραφο τρόπο,ανα νομό αθροίζοντας τα φαξ που στέλνουν τα κατά τόπους εκλογικά κέντρα και μετά να θεωρούνται οριστικά τα αποτελέσματα.
13.Τα αποτελέσματα,να σταλούν απο τους δικαστικούς και απο τους εκλογικούς αντιπροσώπους σε ολα τα κόμματα που συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία.
14.To Υπουργείο Εσωτερικών,να αναρτήσει Λογιστικό Φύλλο με καταχωρήσεις αποτελεσμάτων καταγραφής ψήφων Κέντρο προς Κέντρο και βαθμιαία αθροιζόμενα.Το λογιστικό αυτό φύλλο θα πρέπει να ειναι ΜΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΜΟ (τύπου .pdf), αλλα και να ειναι ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΙΜΟ ΣΕ ΤΟΠΙΚΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑ (στο δικο μας EXCEL)!!
Θα πρέπει να τυπώνεται άμεσα και απο το Εθνικό Τυπογραφείο (αν δεν γινεται ήδη).
Με αυτόν τον τρόπο,οι κατά τόπους αντιπρόσωποι -δικαστικοί και κομματικοί-μπορούν να εξακριβώσουν αν καταχωρήθηκε σωστά το κέντρο που ήλεγχαν.Ετσι ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΑΘΡΟΙΣΜΑ του νομού και περιφέρειας και επαληθεύεται τοπικά (απο το δικο μας EXCEL)… για την υποψία «λαθρο-χειρο-υπολογισμού».

15.Να διασφαλιστεί το οτι δεν θα υπάρξει παραποίηση ψηφοδελτίων,σε κάθε εκλογικό κέντρο.
16.Να επιτραπεί ο ενδιάμεσος έλεγχος,πριν τα επί μέρους αποτελέσματα σταλούν στα αρχηγεία των κομμάτων και στο Υπουργείο Εσωτερικών,ώστε σε περίπτωση αμφιβολιών,να υπάρξει τρόπος επιβεβαίωσης.
ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
ΕΠΕΙΔΗ η παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας είναι αναγκαία προκειμένου να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος των δικαιωμάτων μου.
ΕΠΕΙΔΗ προκύπτει η ανάγκη διερευνήσεως διάπραξης σοβαρών αδικημάτων.
ΕΠΕΙΔΗ συντρέχει επείγουσα περίπτωση για άμεση διεξαγωγή εισαγγελικής έρευνας σχετικά με την τέλεση των ανωτέρω αδικημάτων.
ΕΠΕΙΔΗ το Δικαστήριό σας είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης.
ΕΠΕΙΔΗ έχω προφανές έννομο συμφέρον να ασκήσω την αίτηση,σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο πιο πάνω ιστορικό.
ΕΠΕΙΔΗ τίθεται υπό διακινδύνευση εξαιτίας των παράνομων ενεργειών,η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος.
ΕΠΕΙΔΗ συντρέχει βάσιμος κίνδυνος και εγείρονται ερωτηματικά σε ότι αφορά την εγκυρότητα αυτής της εκλογικής διαδικασίας.
ΕΠΕΙΔΗ υπάρχουν σαφείς αποχρώσες ενδείξεις νοθείας,των επικείμενων εκλογών.
ΕΠΕΙΔΗ η παρούσα είναι βάσιμη,νόμιμη και ορισμένη.
ΖΗΤΩ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΜΕΤΡΑ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ.....
ΟΝΟΜΑ.....
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Ζητήστε τους,να πρωτοκολληθεί.Επίσης,μην παραλείψετε να ζητήσετε-κάποια στιγμή- τον αριθμό πρωτοκόλλου,είτε τηλεφωνικά,είτε με ηλεκτρονικό μήνυμα.




φρυνη

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Όταν φύγει η Βρετανία (σε λίγους μήνες) από την ΕΕ .....σκέφτεται κανείς πόσο «βίαιη ΕΞΟΔΟΣ» μας περιμένει;

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Υπάρχει άραγε έστω κι ένας – σκεπτόμενος ή μη – πολίτης αυτής της χώρας που να μην γνωρίζει τι θα πει «Βρετανικός παράγοντας» ως προς την Ελλάδα;

Μάλλον όχι...

Από το αγγλόφιλο κόμμα της επαναστατικής περιόδου του ’21 μέχρι τον εμφύλιο και την αλλαγή «προβιάς και πατρόνων» (που σήμανε την Αγγλική πάσα της «Ελληνικής ντάμας» στα χέρια των Αμερικανών) είναι 200 ολόκληρα χρόνια επιβεβαίωσης του Βρετανικού Δόγματος όπως με αγγλικό κυνισμό αποδόθηκε από τον Τσώρτσιλ:

«...Για τη Μεγάλη Βρετανία δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι αλλά σταθερά συμφέροντα...»

Κι αν στα πλαίσια της Νέας Pax Americana επιτράπηκε να ξεδιπλωθεί το «ευρωπαϊκό πείραμα», αμφιβάλλει κανείς πως ουδέποτε έπαψε το «άγρυπνο» αγγλοσαξονικό μάτι να παρατηρεί και να αναλύει τα «συμμαχικά» γεωστρατηγικά τεκταινόμενα»;

Και να «αναθεωρεί» βεβαίως την δική του στάση...

Ιδίως όταν βλέπει πως πλέον το «νατοϊκό μονομπλόκ» παύει να έχει αποκλειστικά και μόνον «αγγλοσαξονική υφή» και μέρα τη μέρα αποκτά εξίσου (αν όχι πρωτίστως) «τευτονική» χροιά...
...άλλως πως «γερμανογοτθική»...

Κι εκεί είναι που αρχίζουν οι αναμενόμενοι «σιωπηροί», «αδιόρατοι», ασαφείς πλην ξεκάθαροι «αναθεωρητισμοί»...
...των αγγλοσαξόνων φυσικά...

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως υπάρχει και η υπέρτατη «εσωτερική ομοψυχία» επί τούτου.

Αλλιώς πως να εξηγηθεί το ότι ταυτόχρονα συνυπάρχει η αγωνία του Λευκού Οίκου για την «διατήρηση της ευρωζώνης» και η βιασύνη των Βρετανών για «επίσπευση» του δημοψηφίσματός τους  κατά έναν χρόνο (αντί του 2017 στο 2016);

...κι αναφερόμαστε φυσικά στην προοπτική/πιθανότητα εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ...
...το περιβόητο BREXIT...

Φαίνεται ξεκάθαρα πως μέσα στο Αγγλοσαξονικό μπλοκ συνυπάρχουν δύο «Σχολές  Σκέψης» που ενώ, κατ’ αρχήν, συμφωνούν σαφέστατα στον ευρύτερο γεωπολιτικό στόχο, διαφωνούν ως προς την συγκεκριμένη, επιμέρους γεωστρατηγική διαδρομή...

Η μία θέλει διατήρηση – πάση θυσία – του τωρινού ευρωπαϊκού, ενιαίου, αδιάσπαστου συμμαχικού μοτίβου...

Να μην διαρραγεί επ’ ουδενί το μωσαϊκό των 27 χωρών μελών...
Αντιθέτως, να ενισχυθεί με την είσοδο και των υπολοίπων – εκτός νυμφώνος ΕΕ – κρατών...

Ει δυνατόν δε, να μπουν όλοι στο ευρώ, φέρνοντας ακόμη πιο κοντά την Νέα Τάξη Πραγμάτων μέσω μιας ενιαίας Ευρωπαϊκής κυβέρνησης...

Η άλλη «σχολή», αντιθέτως, δίνει μεγάλη σημασία στην ραγδαία αύξηση της «γερμανικής οικονομικής/αμυντικής» δυναμικής εκδηλώνοντας και την αντίστοιχη «ανησυχία»...

Αυτή η «Σχολή Σκέψης» είναι που προωθεί εναγωνίως και το Δημοψήφισμα περί εξόδου της Αγγλίας από την («γερμανική») ΕΕ...

Επιλογή που βεβαίως υποκρύπτει μια ολόκληρη σειρά επόμενων – λογικά αναμενόμενων - βημάτων...

Ποιά είναι αυτά;

Μα τι άλλο θα μπορούσε να είναι από το χτίσιμο μιας Νέας «Αγγλοσαξονικής» (μη Γερμανικής) Ευρώπης;

Αυτό σημαίνει πως την έξοδο της Βρετανίας από την σημερινή (γερμανική) ΕΕ θα την ακολουθούσε η έξοδος μιας σειράς κρατών.

Αμφιβάλλει κανείς πως πρώτη απ’ όλες θα ήταν η Ελλάδα;
Μαζί βεβαίως με την Κύπρο, την Μάλτα, την Ιρλανδία...

Αυτές θα ήταν οι «εύκολες» χώρες...

Αυτές που «εξυπακούεται» ότι θα ακολουθούσαν («αβλεπί») το «Αγγλικό Άρμα»...
Το ποιές θα έπονταν είναι μια άλλη, πιο «δύσκολη» ιστορία...

Κάτι τέτοιο φυσικά θα σήμαινε την «καταστροφή της (γερμανικής) ΕΕ» όπως είθισται να υφίσταται ως τώρα.

Κάπως έτσι όμως θα υλοποιούνταν και η σχετική πρόβλεψη του Ινστιτούτου Stratforπερί «πολλών Ευρωπαϊκών Ενώσεων»... «πρόβλεψη» που ουσιαστικά «εντάσσεται» στην «Σχολή του Brexit»...

Σ’ αυτό το «περιβάλλον» εντοπίζεται και ο λόγος της «διφορούμενης» αγγλοσαξονικής πολιτικής ως προς το θέμα της Ελληνικής Κρίσης...

Από την μια βλέπουμε να εκφράζει ο Αμερικανικός παράγοντας την «ανησυχία» του για το «μην τυχόν και βρεθεί η Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης» (αλλά δεν παρεμβαίνουν καίρια στο ΔΝΤ υπερ αυτής) κι από την άλλη βρίσκουν την ευκαιρία να «ζορίσουν την Γερμανία» περνώντας της τα «σχετικά μηνύματα»...

Είναι κάτι όμως που δεν μπορεί να αφεθεί να εξελιχθεί «απότομα και ραγδαία»...

Εάν αφήνονταν, η Νατοϊκή συμμαχία θα κινδύνευε θανάσιμα να διαρραγεί επικίνδυνα και δη σε μια πολύ λεπτή φάση...

Την ώρα ακριβώς που έχει «ανοιχτεί» σε όλη την Αφρική και την ευρύτερη Μέση Ανατολή (και όχι μόνον) ενάντια σε Ρωσία – Κίνα (ως επί το πλείστον)...

Έτσι, ουδείς από το αγγλοσαξονικό μπλοκ τολμά να κοντραριστεί «ξεκάθαρα» με την Γερμανία, αφού εν πολλοίς αυτή «απειλεί» πως αν την «ζορίσουν», πολύ απλά θα «αυτονομηθεί», κάτι που σημαίνει ότι θα «πλησιάσει το Ρωσοκινεζικό μπλοκ» έστω και «εμμέσως»...

Κάτι που θα σήμαινε την καταστροφή της αμερικανικής γεωπολιτικής δυναμικής, την ώρα ακριβώς που έχει «απλωθεί» σε ένα σωρό μέτωπα...

Κάπως έτσι εξηγείται το ότι αν και ουσιαστικά «πανίσχυρος ο αγγλοσαξονικός παράγοντας» στην Ελλάδα, ουδείς τολμά παρ’ όλα αυτά να πατήσει το «κουμπί» που θα «ενεργοποιήσει» αυτά ακριβώς τα «κυρίαρχα φιλοαγγλοσαξονικά αντανακλαστικά» της ελληνικής ελίτ...

...που συνεπαγωγικά με την σειρά τους θα ενεργοποιήσουν τα «αντιγερμανικά αντανακλαστικά»...κάτι που θα μετατρέπονταν αυτομάτως σε ξεκάθαρη ελληνική εναντίωση στην «γερμανική ΕΕ»...και το Ευρώ...

Γίνεται βεβαίως εμφανής η εικόνα...

Η «Δυναμική» υπάρχει...ελλοχεύει...ρέει...αλλά «κάτω από την επιφάνεια»...αν και οι πάντες κάνουν πως δεν την βλέπουν...

Καθώς ούτε καν υπόγεια δεν μπορούν, δεν τολμούν οι «ιθύνουσες δυνάμεις» να «δώσουν το σύνθημα» που θα την εξαπολύσει σαν πυρηνική κεφαλή...
...ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο...

Γιατί αυτομάτως θα σημάνει και την απόλυτη μεταστροφή της Ελληνικής κοινωνίας ενάντια στην (γερμανική) ΕΕ...

Εάν οι δύο Αγγλοσαξονικές «Σχολές Σκέψης» κατέληγαν σε συμφωνία να «τελειώνουν με την Γερμανία», συνεπώς να «γίνονταν ξεκάθαρο» πως σε λίγους μήνες η Βρετανία θα βρίσκεται εκτός (γερμανικής) ΕΕ (BREXIT) και την ίδια στιγμή θα ξεκινήσουν, μαζί βεβαίως με τις ΗΠΑ, να «στήνουν» (μέσα από την δική τους «σφαίρα επιρροής») την «δική τους» (αγγλοσαξονική) ΕΕ, πιστεύει κανείς πως θα «παρέμενε όρθιο» έστω κι ένα «φιλογερμανικό οχυρό» μέσα στην Ελληνική κοινωνία;

Εν ριπή οφθαλμού θα βλέπαμε ένα «κλίμα υπέρ της δραχμής», «υπέρ της εξόδου από την καταστροφική γερμανοκρατούμενη ΕΕ και το ευρώ»...

...ένα κλίμα που θα στηρίζονταν από όλα τα εγχώρια ΜΜΕ κι από την συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής πολιτικής...

...από την άλλη κι επειδή δεν φαίνεται να «προωθείται» μια τέτοια «ξεκάθαρη αγγλοσαξονική/αμερικανική πολιτική», τι πιο λογικό να υποθέσουμε ότι αυτή η «σκέψη» προωθείται για «διακριτική εφαρμογή» στις επικείμενες εκλογές;

...μήπως ακριβώς μια «ανάλογη διακριτική εφαρμογή της» είναι που «εκτόξευσε» τα ποσοστά του «ΟΧΙ στην ΕΕ και στο ευρώ» στο 63% ;

...μήπως θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε μια «αντίστοιχη εκτόξευση» των «αντιευρωπαϊκών κομμάτων» (και κατά του ευρώ) στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ’15;

Ίσως είναι καιρός να γίνει συνείδηση στις ευρείες μάζες πως η ώθηση της πολιτικής δεν γίνεται μόνο με εμφανείς προωθητικές ενέργειες και συνθήματα...

...πρωτίστως δε, είναι οι «υπόγειες δράσεις» που ωθούν τα πράγματα να «γεννάνε καταστάσεις»...

...ή καλύτερα να μετατρέπουν κάποιες «αδιόρατες καταστάσεις» (που «σέρνονται») σε «ξεκάθαρες» και «οφθαλμοφανείς»...

Οι δύο Σχολές των Αγγλοσαξόνων φαίνεται πως μάλλον έχουν καταλήξει σε ένα είδος «άτυπης ριψοκίνδυνης συμφωνίας»...

Ναι, ΟΚ, να εναντιωθεί η Ελλάδα στην Γερμανία, να φύγει από το ευρώ και την γερμανική ΕΕ, ώστε να «ψαλιδιστούν τα φτερά και τα πόδια της Γερμανίας» (και ταυτόχρονα η Ελλάδα να είναι «έτοιμη» να «απορροφηθεί» από την Βρετανία σε λίγους μήνες όταν κι αυτή θα «φύγει» από την ΕΕ) αλλά ΕΠ’ ΟΥΔΕΝΙ δεν πρέπει να αφεθεί ολόγυρα ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΙΧΝΟΣ ευθύνης στον αγγλοσαξονικό παράγοντα («δάχτυλο») για τις κοσμογονικές καταστροφικές επενέργειες που θα προκύψουν τόσο στην Ευρώπη όσο και διεθνώς...

...και πάση θυσία δεν θα πρέπει να κινδυνεύσει η «Συμμαχική Συνοχή»...πρέπει να είναι, ει δυνατόν ένα «βελούδινο διαζύγιο»...

...που συν τοις άλλοις, θα πρέπει να φανεί πως ότι έγινε έγινε από ευθύνη της Ελλάδας και μόνον...και βεβαίως της Γερμανίας...

...φυσικά, οι Γαλλία, Ιταλία διαβλέπουν την «Νέα (επερχόμενη) κατάσταση» γι’ αυτό και σταδιακά αρχίζουν να «στέκονται απέναντι» στην Γερμανία...ξέρουν πως έχουν να επιλέξουν σύμμαχο...και ξέρουν πως ανέκαθεν βρίσκονταν στην «αγγλοσαξονική πλευρά»...η Ιταλία επιπροσθέτως γνώρισε καλά τι σημαίνει η «λάθος επιλογή»...

Η Ελληνική κοινωνία θα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως βιώνει μια «παράλληλη πολιτική πραγματικότητα»...

...και πως η «αληθινή πραγματικότητα» δεν είναι ο «φιλοευρωπαϊκός/φιλογερμανικός» αφρός που καθημερινά την βομβαρδίζουν...

...αλλά «αυτό που δεν φαίνεται» ακριβώς μερικά μέτρα «πιο κάτω από τον αφρό»...

...έστω κι αν «δεν δηλώνεται» επίσημα...

Είναι η ευκαιρία μας σαν χώρα και δεν πρέπει να χαθεί...

Η Γερμανία, μαζί με την (δήθεν) «Ευρωπαϊκή της Ένωση και το νόμισμά της το Ευρώ, στάθηκε η απόλυτη καταστροφή της Ελλάδας...

...είναι το αντίστοιχο της σκλαβιάς στους Οθωμανούς το ’21...

...και τότε υπήρχαν οι «ρεαλιστικές φωνές» που έλεγαν πως δεν είναι λογικό να φύγουμε από την Μεγάλη Οθωμανική Επικράτεια και το «κοινό νόμισμα το Γρόσι»...

...φύγαμε όμως γιατί, πολύ απλά, ΕΤΣΙ ΈΠΡΕΠΕ...

...έστω κι αν το πληρώσαμε με ποταμούς αίματος και καταστροφής...

...φύγαμε, γιατί έτσι έπρεπε...εκεί, στην αυτονόμηση, στην απελευθέρωση βρίσκονταν η ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ επιβίωσης για το Έθνος, την Πατρίδα, τους Έλληνες...

Γιώργος Ανεστόπουλος 

σχετικά:

Stratfor: Η Ευρώπη θα χωριστεί στα τέσσερα τα επόμενα δέκα χρόνια

Το Λονδίνο - μέσω BBC - "θυμίζει" προς "κάθε κατεύθυνση" ότι η Ελλάδα ήταν ανέκαθεν στην "Αγγλική σφαίρα επιρροής"...(γιατί άραγε ένοιωσαν την "ανάγκη" οι Βρετανοί να κάνουν μια τέτοια "υπενθύμιση";Ραγδαία κλιμάκωση από πλευράς Αγγλοσαξόνων;Προφανώς τα GREXIT και BREXIT δεν είναι καθόλου μακριά)

Αντεπίθεση Λονδίνου κατά Βερολίνου με "παράλογα" αιτήματα. (που αν "ικανοποιηθούν" θα ισοδυναμούν με διάλυση/διάσπαση της ΕΕ - Και προφανώς, "αυτό είναι το ζητούμενο" από τη Βρετανία.Δεν διεκδικεί τα "πρωτεία".Στήνει μια "Νέα Βρετανική ΕΕ" - χωρίς ευρώ - από την αρχή.Αυτήν που σύντομα θα συμμετέχει και η Ελλάδα με το δικό της εθνικό νόμισμα όπως και ΟΛΑ τα υπόλοιπα κράτη μέλη ΕΚΕΙΝΗΣ της ΕΕ)

Μέσω Βρετανίας,ένα βήμα πιο κοντά στην διάλυσή της η ΕΕ.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΣΥΖΗΤΕΙΤΑΙ ΣΟΒΑΡΑ

...απλώς έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ της Γερμανικής ΕΕ (με ευρώ) και της Βρετανικής ΕΕ (με δραχμή)...

Η "εκκωφαντική σιωπή" της Βρετανίας έλαβε τέλος; άρχισε να διεκδικεί "επιθετικά" το "γεωπολιτικό της μερίδιο" από την ΕΕ; Πόσο μακριά είναι άραγε μια "νέα Βρετανική ΕΕ" ως απότοκος της διάσπασης της σημερινής "Γερμανικής ΕΕ";

Η Ελλάδα και η πρόθεση της Βρετανίας να "φύγει" από την ΕΕ - Ποια είναι η σχέση

Boris Johnson (Δήμαρχος Λονδίνου - "δελφίνος" Συντηρητικών): "Έλληνες, πείτε στον Σόϊμπλε να πάει να γ@&^#εί και φύγετε απ' το ευρώ"...


Απεμπλοκή της Ελλάδας από την Γερμανική Κατοχή μέσα από την ενεργοποίηση της «στρατιωτικής πολυ-εμπλοκής»

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More